zaterdag 10 februari 2018

Bhagavad Gita en Upanishads


Er is altijd een glimlach van vreugde wanneer ik op (on)verwachte plekken de Bhagavad Gita of de Upanishads tegenkom.

Bij het lezen van De Schopenhauerkuur van Irvin D. Yalom kwam ik de Upanishads tegen. Schopenhauer las deze in het Latijn in het begin van de 19e eeuw en hij was er verguld over.


The German philosopher Arthur Schopenhauer read the Latin translation and praised the Upanishads in his main work, The World as Will and Representation (1819), as well as in his Parerga and Paralipomena (1851). He found his own philosophy was in accord with the Upanishads, which taught that the individual is a manifestation of the one basis of reality. For Schopenhauer, that fundamentally real underlying unity is what we know in ourselves as "will". Schopenhauer used to keep a copy of the Latin Oupnekhet by his side and commented,

It has been the solace of my life, it will be the solace of my death.


Een boek later, ik was wel toe aan wat meer ontspanning, kwam ik in Gijzeling op krediet van Philip Kerr de Bhagavad Gita tegen …  



Bhagavad Gita en Upanishads

niet meer zoeken
twijfel niet
vraag je niet meer af
zink er in weg
laat je ego achter

jij bent er
altijd en overal
voor en na kennis
voor het begin
na het einde

zie het in alles
projecteer het over
de schijn der dingen
verbind je met kracht
en mededogen

vrijdag 9 februari 2018

Viper

Naar aanleiding van het bericht van Wouter van Heiningen over de versvorm 'retour' https://woutervanheiningen.wordpress.com/2018/02/09/retour/
heb ik een poging gedaan:

Viper

Stamboom van pastoor Viper laat zien
Een afstamming tot ver in het paradijs

Op papier is het nog steeds ‘misschien’
Maar de geestelijke is echt heel wijs
En werkt er aan volgens vast program

In archieven maakt hij een lange reis
’s Nachts bij een enkele kaarsenvlam
Achteromkijkend moet hij vooruitzien
Naar wie er slist in die ene boomstam


9-2

zaterdag 3 februari 2018

de kapitein roept





















de kapitein roept

gehoorzaam aan
en laat de koffie staan

is het innerlijk roepen niet
sterker dan de smaaksensatie

is het proeven van de klank niet
liefelijker dan wat dan ook

mis je de boot
als je nog even je koffie opdrinkt

wie is het toch die altijd
‘nog even’ in z’n vaandel draagt

blijf in zijn buurt
het tijdelijke in het eeuwige

verschillen verdwijnen
kopje, koffie, proeven, zijn en …


3-2 
n.a.v. het verhaal van Epictetus in De Schopenhauerkuur van Irvin D. Yalom – pag. 278

donderdag 25 januari 2018

jouw nabijheid

Vandaag is het GEDICHTENDAG.
Gisteren las Greta bij de expositie 10 jaar Reizende Dichters o.a. 2 lamento (klaagliederen). Naar aanleiding hiervan schreef ik 's middags een gedicht dat ik 'geen lamento' noemde ... later veranderde ik de titel in 'jouw nabijheid'.

jouw nabijheid

en het leven kabbelt
kabbelt in de verste verte
door en door de bomen
komt het gefilterd licht

en jouw leven kabbelt
kabbelt in mijn nabijheid
jouw aanwezig zijn is hier in
mijn schaduw, hier in het licht

voor mijn voeten op het pad
het pad tussen de bomen door
jouw licht is mijn gefilterd weten
van ons lopen door het leven

dat kabbelt ons nabij, hier
en kabbelt in de verste verten
van voor ons begin, begonnen
in lang geleden, lang geleden

begonnen met kabbelen en
lopen, filteren en kijken
elkaar aankijken, samen lopen
in elkaars schaduw, elkaars licht

zichtbaar op het pad, het pad
tussen de bomen met het licht
het gefilterd zonlicht tot
onze laatste passen al een eind

een eind van elkaar verwijderd
maar toch in hetzelfde licht dat door
door blijft schijnen tot na
na ons einde in de oneindigheid

van het leven zelf dat eeuwig
eeuwig kabbelt in gefilterd licht
zonder begin van het begin
zonder einde van het einde


24-1 

vrijdag 19 januari 2018

laten

uit de Bilbia Sacra

laten

laten we een boot bouwen
een schip, een ruimteschip
een ark met meer ruimte
voor twee mensen per ras
zonder erfenis van gedachten

laten we het loslaten
in een bubbel, een droom
in een verbeelde mythe
een geschreven gedicht
laten we ons verbazen hoe 

snel goden een plaats opeisen
de mensen zwanger raken
liefde en afgunst elkaar verdringen
en het hele schip explodeert 
in kleine reddingsbootjes 

want gered zal er worden
ja, laten we overleven


19-1 

donderdag 18 januari 2018

weer

weerleggen we van de
weeromstuit het geloof in
weerwolven en duistere
weergoden die in de juiste
weersomstandigheden het verleden
weer laten herbeleven
weerklinken de isobaren
weerbarstig als zij zijn in een
weergalm door het doolhof waar zij
weergaloos rennen achter de
weerhaan die op zoek is naar zijn
weerhuisje – niets kan hen
weerhouden zelfs het
weerlicht trotseren zij dat van
weerskanten hun pad verlicht

weerhouden wij ons nu van commentaar
weerzien ligt in het vooruitzicht


18-1

woensdag 27 december 2017

het licht der werelden

Er is Kerst in de tijd en Kerst in de eeuwigheid, net zoals dat het elke dag Pasen is.

het licht der werelden

zie je ook het licht
in de wereld van duister gedrag
ja, ik mag … op eigen gezag

zie je ook het licht
in de wereld van onmacht
van had-ik-maar tot ik verwacht

zie je ook het licht
in de wereld van het hart
stralend en het lot niet getart

zie je ook het licht
in de wereld van wachten
de tijd dat wij lachten

zie je ook het licht
in de wereld van wensen
door al die miljarden mensen

zie je ook het licht
in het universum van jouw ziel
ja, buig daarvoor en kniel

en zie dan het licht
door regen, zon en regenbogen
in ieders, ja, in ieders ogen