staan en gaan

 

ach wat loopt zij

in de sporen van de dag

wacht nu en dan even

in de dikke modder

kijkt rond met een lach

 

ze ziet vooruit

het uitgestrekte land

vol plannen echter

met watersporen

voor haar voeten

 

terug kan alleen

haar lichaam met

de doorweekte schoenen

vol met natte aarde

in haar eigen afdrukken

 

zij zelf gaat verder

in deze grijze tijd

net als al die anderen

die rondom haar

heen en weer gaan

 

 

13-2-2026