ochtendnuance
waar kan het leven al niet over zeuren
en wat te doen als het einde geen eind heeft
het begin niet echt begint maar al begonnen is
voor je er erg in had, vervormde herinnering
soms kijk je over je schouder vooruit
dan weer lekken dromen in het vooruitzicht
staat er gelukkig niets je in de weg
en maakt een spiegelbeeld je wakker
want even dat intense licht in die herkenning
het merkt je vrij van dubbelheid, de onzin
waar je zomaar tegenaan zou lopen, wetend
dat gedachten pijnlijker zijn dan het fysieke beeld
waar brengt de rusteloosheid je heen
en weer trilt het leven in de botten van jouw benen
zwemmen dan maar en diep duiken tussen
dieren en wieren langs jouw vloedlijnen
19-7-2026
