van toen naar nu

 

wandeling

 

zij wandelde onder verloren grond

naar de rand van het middenbos

zand en klei beschermden haar tegen

regen en wind die niet ophielden

 

grrr deed de vogel en prrr de kat

op veilige afstand van elkaar

ook van haar want in hun ogen

speelde conventie, instinct en angst

 

zij drentelde aan het tafereel voorbij

klapte in haar handen voor een oeros

die geen stap verzette, doorherkauwde

wie had het nog over regen toen zon

 

leven lag stil in een kuil met dood

er onder, ze keek in het spiegelend gat

en zag haar verleden voorbij gaan

verheugd liep ze de toekomst in

 

 

13-4-2026

leeg en vol

 

deze dag

 

de dag is zo vol als hij leeg is

wandelende vrouwen in de ochtendzon

terwijl mijn koffie nog warm is

in de tuin de bloeiende botanische narcis

 

op tafel in een vaas hemelsblauwe

overhangende wilde hyacinten

een kruidenwandeling in eigen huis en tuin

en terwijl de wereld maar doorvecht

 

is hier een plek van lege volle vrede

die bedachtzaam gekoesterd wordt

 

 

8-4-2026

vraag het maar niet of

 

kom, leg mij uit

 

er vliegt een gedachte

naar buiten in zijn

in zijn eigenheid en

eigen omgeving om

te worden opgevangen

 

wie legt zijn oren te

luisteren, wie opent

zijn handen om het

liefdevol op te vangen

zonder commentaar

 

en kijk daar gaat het

dan weer zijn eigen

weg en wegen volgend

een baan om de aarde

lichtflits in het heelal

 

 

6-4-2026

voor Pasen

 

eigenlijk voor gisteren

 

veronderstel … 1 april 1928

 

op een niet zo mooie dag

zat ik in een klein café

in een stinkende straat

van een onbekende stad

 

de cafébaas was behoorlijk nors

maar zijn koffie redelijk goed

bij het beslagen raam zaten

een paar bezoekers te kaarten

 

plots staakten zij hun spel

en keken naar buiten

waar twee schimmen

met elkaar vochten

 

ik dacht aan bullebijters

even later werd er weer

doorgekaart en bestelde

ik een mineraalwater

 

zouden ze nog komen

die vrienden van mij

of waren ze al opgepakt

en voorgoed vertrokken

 

hoelang zat ik daar

nu al met inmiddels

een derde pul bier

te kijk en te wachten

 

de sigarettenrook en

de drank benevelden

mijn gesteldheid, waarom

hadden we hier afgesproken

 

 

30-3-2026

aanwezig ...

 

wolken boven mij

waar zijn wij niet allemaal

ik boven wolken

 

wat of ...

 

wie is wie

 

in een mens leven allerlei organen

stuk voor stuk en met elkaar

de een noodzakelijk voor de ander

hoe leven ze met gemis – nog door

 

al die cellen delen vermenigvuldigen

weten wat te doen en beschikken

over onverklaarbaar geheugen

 

vel houdt alles netjes binnen

in de eigen ego-wereld die

meestal zegt: ik ben dit lichaam

 

maar is dat wel zo

is die ik wel gevangen in een lijf

of is dat een conventionele afspraak

in de illusie van de tijd

 

 

27-3-2026