donderdag 28 mei 2026

MIX

 


Een poëtische mix van mijn belevenissen in Millingen (22-26 mei) en het uitlezen van Caesarion van Tommy Wieringa over een zoon en zijn moeder met kanker. Daarna begon ik aan De dood en de tuinman van Georgi Gospodinov over een zoon en zijn vader met kanker ... Een beetje veel zo vlak achter elkaar en dus legde ik dat boek na de eerste hoofdstukken nog even weg.

 

mix 1

 

een schaduwwolk van aquamarijn en rozemarijn

gleed geurend zacht over de woestijn

er woei allerlei plastic over de weg

dat hangen bleef tussen de struiken

 

ze waren verder van elkaar verwijderd

in gedachten dan eerder gevoeld

bij elkaar blijven was geen optie meer

geluk zweefde stil van hen weg

 

zij deed een poging een stok op te rapen

maar liet hem toch maar liggen en

liep verder tussen de tafeltjes door

met de vraag wie mee wilden wandelen

 

bevond hij zich nu aan de Rijn of Donau

en in welk jaargetijde was hij geland

verschillende moeders keken hem aan

welk jaar … was het voor of na de oorlog

 

 

 

mix 2

 

wat zal hij zeggen

over de warmte van de dag

de glimlach in haar ogen

met streepjes rondom

 

hij ziet de verschroeide huid

geloogd door de tijd

de hete lucht en de wind

het haar een borstel gelijk

 

ze kijkt mededogend

en vertelt over heelheid

verwonderd sjamaangedrag

hij is echter geen sanyasin

 

haar volle leven past

niet bij het lege zijne

maar wie vertelt het haar

nu zij nog verliefd zijn

 

 


 

mix 3

 

hij legde zijn hoofd in

de borstzak van zijn overhemd

en deed zijn handen op zijn rug

zo sliep hij een gat in de dag

 

en voor de feestverlichting

aanging dook hij onder

in kristal helder zeewater dat

het hemd van zijn lijf trok

 

vissen zwommen om hem heen

de boot dobberde verder de zee op

het hemd spoelde naar de kust

later lag het op het kiezelstrand

 

een meisje wrong het uit

en legde het te drogen

ze kreeg een stil vermoeden

over de wonderlijke eigenaar

 

 

 

mix 4

 

met roze en ivoorwitte

rokjes bloeien de digitalissen

aan de overkant

deze rokjes zijn voor elfjes want

mensen dragen ze niet

terwijl deze dagen

er toch mooi genoeg voor zijn

 

 

 

mix 5

 

ook dit hotel snakt naar aandacht

personeel is jong en aardig

op hun eigen manier

 

maar de gasten zijn allen pensionado’s

die zwijgend keuvelen in de eetzaal

onder een grijs systeemplafond

 

buiten staan plantenbakken

met door elkaar leven en dood

 

 


 

mix 6

 

de stilte van weinig gedachten

en de ventilator op de hotelkamer

zijn verkoelend bij bijna 30 graden

nog even voordat ik aan de bar

een eerste glas merlot helaas uit Chili

Ludwig zou daar kunnen zijn

zijn handen op de toetsen

waar ze tot rust komen

 

 

 

mix 7

 

hoelang lopen we in kringen rond

op hoge rotsen of op rechte straten

wanneer is het feest, ben je gezond

eens ben je oud  … vallen … gaten

 

praten lukt nog wel over weleer

de stroom gedachten is niet te stuiten

maar lopen, ach dat been doet zeer

en dus kom je maar niet meer buiten

 

we spelen iets als tafeltje dekje

wat is er mis met een rood vlekje

nog spoelt ze kleuren door haar haren

 

zullen we nog een zee bevaren

onbewust van haaien en andere gevaren

waar vind ze toch eindelijk haar plekje

 

 

 

mix 8

 

ooit zei iemand zij is

een manipulatieve vrouw

ik maakte het mee, we gingen

op vakantie, zij was als een zus

 

haar gedrag was een gewoontepatroon

ik liet het gebeuren

was het een herkenning

ook mannen kunnen er wat van

 

hoe moeilijk is loslaten

en een eigen leven leiden

wat is normaal

in een wereld die stuk valt

 

waarin de zoektocht steeds

het werk laat zien

in het veld waarvan je weet

ik ben de kenner ervan

 

 


 

mix 9

 

een verblijven in het boek

en het hotel in Millingen

mixen mijn schrijfsels

 

degene die mij het boek gaf

las het niet uit: te veel

metaforen en te veel porno

 

de porno hoort er tegenwoordig bij

en de metaforen waren veel

maar meestal goed gevonden

 

nu liggen anderen te wachten

vaarwel mijn dierbaar Wieringa

ik denk dat ik nu naar een ander ga

 

 

 

mix 10

 

het is te warm voor wat dan ook

de rivier heb ik wel goed gezien

de huizen zijn hier net als rook

gemaaid gras geurt nog, misschien

 

de altijd weer even kater van het zoveelste

uitgelezen boek is al voorbij en nu al

de eerste pagina’s van het nieuwste

ze komen goed binnen, poëtisch vooral

 

vriend H belde net: hij verhuist morgen

van de ene Anne naar de andere, zonder zorgen

van de st Annenstraat naar de Anne Frank straat

later zal ik hem bezoeken, datum nog niet paraat

 

onder de ventilator boven het bed

zit ik dan toch te schrijven, dat is het


22-26 mei 2026

donderdag 21 mei 2026

steken, slagen en fladderen

 

carpe diem

 

elke dag ligt er weer een wespennest

voor onze voeten om te ontwijken

ook al stappen we er langs of overheen

de wespen zoemen ons om de oren

 

angst is lastig te ontwijken in ruisend riet

waartussen je steeds dieper wegzakt

drukte in je hoofd luistert niet naar karekiet

en grijze lucht geeft geen richting aan

 

zij fladdert als een vrolijk meisje door

de uren van de dag met alles om haar heen

steken en slagen verouderen haar niet

dit leven is een en al een vreugdedans

 

 

21-5-2026


woensdag 13 mei 2026

idylle

 


zo stiller dan stil

tussen kleef- en fluitekruid

en look zonder look


maandag 4 mei 2026

verbinding

 

zucht

 

het is niet dat hij het ontkennen wil

de geladenheid van 4 mei  

daar houdt hij gewoon niet van

hij gedenkt de doden en de goden

op een andere manier

en is stil voor het welzijn van iedereen

die verbinding tussen allen

in tijd en ruimte van deze omwenteling

inspanning is te leveren

om te ontspannen

 

 

4-5-2026


vrijdag 1 mei 2026

doorkijk

 

beeld in beeld

 

liever schrijft hij een gedicht

waarin je lang naar haar droevig

dromerig gezicht kijkt en dan

uiteindelijk valt er een traan

over haar wang uit een oog

langzaam veegt ze hem weg

 

maar is het wel een gedicht

of schrijft hij een scenario

voor een film en moet de zij

nog worden gecast – wie zal

haar later echt gaan spelen

veel keren die scene overdoen

 

en welk publiek kijkt of leest

voelt een, een verdriet in zich

bij lezen of zien onder welke

omstandigheden en met wat

voor herinnering en associatieve

voorstelling wordt pijn omkleed

 

hoe lang mag het beeld zich

vastzetten – wat is dat beeld

welke spiegel houdt het vast

 

 

1-5-2026


zaterdag 25 april 2026

laatste zondag van april: nationale paardenbloemdag


 

knalgeel   kijk,

 

daar loopt een paardenbloem met zijn hond

over de pas gemaaide berm

de hond is gewoon dom

maar paardenbloemen zijn slim

in het maaiveld blijven ze zo laag mogelijk

kunnen ze toch nectar geven

aan hommelus en andere hommels

en uitbloeien

ik vlecht een luchtig lot om jouw bol

 

 

25-4-2026


vrijdag 24 april 2026

al dat lawaai

 

weeklacht

 

de schijnbare doelloosheid van het leven

liet hem niet met rust   hij deed maar

wat er bij hem opkwam, altijd herrie

lawaai in alle klanken gonsde in hem

 

alsof de wereld niet buiten maar binnen

in hem woonde met al dat echte vechten

dat vloeken en dat schreeuwen dat

plengen en dat plonsen in volle klinkers

 

ach, was ik maar anders, zonder heelal

met tollende planeten, eindeloze banen

al die Sirenen in mijn hoofd verdoven

de lange weg, de trage wil, het uitglijden

 

 

19-4-2026