De Dood Roept
zijn handen vonden slechts schaduw
de wind blies er tranen doorheen
hun stemmen verstilden de ruimte
veiligheid was ver te zoeken
het was een tijd van zwijgen, verraden
en verraden te worden – onbekend
leugens bouwden het systeem op
dat het ooit zo ver kon komen
muren luisterden mee en de lamp
bleef maar knipperen – waarom
dan bleef het dagen nacht
geluiden en sterren te ver weg
als slot valt het schot
15-7-2026
n.a.v. de film Nahschuss (close-up)
moeder natuur
natuurlijke wet
of natuurlijk weten
moeder natuur bepaalt
en verhaalt over leven
dat beweegt van geboorte naar dood
in mensentaal beschreven
op ervoor of erna schijnt geen licht
daar ligt een geheim
in het rijk van mythen en sagen
met meer vragen dan antwoorden
in woorden kunnen zeggen
zij mediteert
op de grens van blauw en goud
en bepaalt de wet
10-7-2026
eens toen wij
jaagden
in het koele volle maanlicht
steken witte berkenstammen
in het diep donker bos
af lijkt zo het licht te zijn
wij zoeken geen weerwolven
maar naast herten en zwijnen
zien wij meer wolven hier
dan er hier ooit waren
wij richten onze pijlen op
de dieren maar schieten
ze niet in hun zachte vachten
af lijkt zo het licht te zijn
in het diep donker bos
steken witte berkenstammen
in het koele volle maanlicht
zijn wij ook op zoek
6-7-2026
Vanmiddag lezen De Reizende Dichters bij Hai Sai Sommerdiek. Zelf zal ik in het eerste en derde blok lezen o.a. uit: ‘onder alle omstandigheden’
keer op keer
schrijft dit gedicht nog een verhaal
verhaalt mijn donker nog jouw licht
zwicht ik nog voor dit gezicht
of taal ik niet meer naar jouw taal
goud waard is jouw teer gewicht
gewichtig steeds weer pracht en praal
hartstochtelijk zeer is echt mijn kwaal
maar keer op keer voel ik de plicht
jou te bezingen – uit te dichten
met klanken die ik draai en maal
onze glorie met glans verlichten
terwijl ik in jouw gloed verdwaal
verzinsel
het is alsof ik in een spiegel kijk
met niets er voor en niets er achter
ik
kijk en wacht er
tot
ik wijk
van plaats in vrij zijn van
en
dan
dan open ik dit universum snel
zie het decor van sterren en planeten
met vogels, vissen, spinnen en neten
en denk in onuitgesproken woorden
is dit het nu
geworden
ach ja, zo kan het wel
27-6-2026
de haiku gaat niet over de 5 groene spechten die voor mij op de stoep zaten tijdens mijn ochtendwandeling
ook regen bleef uit
al was het maar een spatje
gras in ochtendlicht
27-6-2026
.JPG)
junihitte
waar kan het anders over gaan
dan over warmte – de hittegolf
die mensen afwezig laat staan
of zitten en dieren laat slapen
zo slijten we uren onder een stolp
leven vermetel voort in een waan
van smelten, ijsjes en gapen
voor we naar de barrebiesjes gaan
maar als uit de hete hel herrezen
ijlen we voort op bliksem en donder
langs wolkenfoto’s – code geel
en als we toch nog heel erg vrezen
dringt hoop naar binnen op een wonder
of is dàt nu net weer wat te veel
22-6-2026