in de grotten van R.R.

 

Insula Utopia

 

we dwaalden en zagen enkel blauw

de hemel en de weerspiegeling ervan

in tinten lapis lazuli - ultramarijn

lijnen begonnen noch eindigden

het schrift knipte ze in stukjes

zette de delen in volgorde voor achter elkaar

objecten waren gevuld met sterrenstof

onze wereld, het eiland, werd opnieuw ontworpen

we voeren af en aan met bootjes, schepen

 

uiteindelijk maakten we er een nieuwe chaos van

vrijheid van handelen was moeilijk te vinden

 

Insula Utopia

 

we wandered and saw only blue

the sky and its reflection

in shades of lapis lazuli – ultramarine

lines neither began nor ended

writing cut them into pieces

arranged the parts in sequence, one after another

objects were filled with stardust

our world, the island, was redesigned

we sailed back and forth in small boats and ships

 

in the end, we turned it into a new chaos

freedom of action was hard to find

 

 

28-8-2026

n.a.v. het werk van Richard Rak

zomaar

 

ochtendydille

 

groene blaadjes, zwarte bessen

ze wiegen voor het open raam

terwijl de wind verdorde bladeren

de bomen uitjaagt – vallen maar

wegwaaien in en uit hoeken en goten

 

de hond scharrelt van hier naar daar

gaat dan weer waakzaam liggen

de kleine rode poes zit met dicht-

geknepen ogen in een zonnestraal

op het aanrecht stil te soezen

 

ik zie het allemaal gebeuren

hier in de Franse tuin, het huis

 

23-8-2026

o die kus

 

sprookjesdroom

 

het lijkt of alles al een keer gebeurd

is, de vlag, de wenteltrap, de toren

wat had hij dan anders kunnen horen

en waarom had zij zo getreurd

 

de mythe over haar mooie tweelingzus

daarboven, stil, alleen en opgesloten

tussen muren met graffiti bespoten

hij dacht alleen nog aan die ene kus

 

dromend werd hij niet wakker van de wekker

zag de spuitbussen, de verf – de vlag

wapperen vanuit het torenraam

 

hoorde haar roepen: steeds zijn naam

dan weer een kreet met daarna een lach

de kus werd groter – hij steeds gekker

 

 

22-8-2026

verhaallijnen

 

schrijnend snijdend

alleen voor intimi

 

hij wilde heel graag

met zijn prachtige zwarte

collega intiem zijn

van haar mocht hij

alleen haar mond zoenen

 

nadat zij vermoord was

realiseerde hij zich

dat hij nooit had gevraagd

wat zij eigenlijk wilde

 

hij wilde zijn dochter van acht

laten besnijden

het maakte niet uit

of het met een stuk glas gebeurde

zij wilde dat haar het onderging

met een scherp mes

 

alleen hij wilde

zijn zusje redden

 

zij maakte foto’s van

jonge vrouwen in een opvanghuis

wat zij haar niet vertelden

stond mogelijk

op hun gezichten te lezen

 

een plooi een rimpel

of juist niet

 

de hitte smelt het glas

en ook het metaal

op een andere plek

snijdt de wind in je gezicht

 

 

22-8-2026

mede n.a.v. ‘iets te verbergen’ van Elisabeth George

het doen

 

die daad

 

is het nodig om te schrijven

de drang te volgen van het moeten

het willen delen van

jouw intense waarneming

met ingeslopen gevoel daar over heen

 

ja, dat is nodig

om niet aan de oppervlakte

te blijven brabbelen

maar dieper te duiken

in het duister van de sterrennacht

naar het herkenbaar universele

en daar, in die stilte – zonder woorden

te zijn in eindeloosheid

 

 

15-8-2026

ondertussen in de tuin

 

eens tweeling te paard

nu gloren in ochtendlicht

aan de schaduwkant

... en de kleine dingen

 

Apollo

 

Ik leg de sandola aan ver in de lagune

bij het eilandje dat van niemand is

het plankier is gerepareerd maar wat

hier te doen, wachten … dus vaar ik door

 

en leg aan bij Torcello en wandel langs

het kanaal naar de basiliek om naar

de duivels daar en in mijzelf te kijken

maar Satan vlucht weg en ik …

 

ik leg het moede lijf in de schaduw

van een olijfboom en kijk met

gesloten ogen tussen de bladeren

door naar overvliegende smienten

 

ik leg het af tegen zware gedachten

die altijd weer spoken tussen al

die kleine mooie natuurtjes waar

zo bijzonder van te genieten valt

 

 

9-8-2026

n.a.v. De Byzantijn van Mark Stokmans