herinnering

 

Vandaag een krantenbericht van 4 jaar geleden. We hadden een vaste wekelijke rubriek in Groot Goeree Overflakkee.

doorzichtig

 

droom

 

hij ziet haar stralend voor zich

in bijna doorzichtig witte nevel

komt zij langzaam bij hem binnen

in zijn met stroop gevulde wereld

bol en goudgeel rond en rond gaat

zijn binnenwereld met haar heen

en weer is hij het die de tijd tikt

in het helder geziene droombeeld

wakker worden wil hij niet, nog niet

noch verlaat hij haar bij de deur

die open noch dicht zwaait

 

 

4-2-2026

krimpend geurspoor

 

de plek

 

hoe kon ik weten dat jij van rododendrons hield

er al als kind tussen speelde in opa’s park

je aan de kronkeltakken hing in een licht

jurkje en rode lakschoentjes

nu hurk je tussen al die donkere takken

in jouw veel te donkerblauwe outfit

zie ik eigenlijk alleen jouw zwevend hoofd

met blonde haren – en lachende gebaren

wij laten hier een krimpend geurspoor achter

deze herinneringsplek ruikt nu al veel te zuur

te vies naar stinkend golvend havenwater

waarin wij drijvend tussen olieblikken

roestig stukslaan tegen de kademuur

een felle lichtstraal valt naar binnen

voor mijn ogen wordt het rood

 

 

3-2-2026

PaZ en schemering

 

Gisteren mocht ik het slotwoord uitspreken bij Poëzie als Zeewind. Ik wees o.a. op de aanbieding voor een abonnement op o-o-go ...

En dan voor nu toch maar een gedicht erbij:

schemering

 

hoe leeg is hij, de wandelaar met hond

hoe vult hij de compositie in mijn kijken

het met ochtendmist gevulde beeldvertoon

hoe vul je dat verder met weten van kanaal

de bietenoverslag, het natte wijde land

en dan het tijdelijke van de neveldampen

de sterren die heel ver daarboven stralen

in dat grote universum, hoe leeg is dat

 

 Bij deze foto:

28-1-2026

schuld

 

voorspelling

 

wat gebeurt er toch met

al die niet uitgesproken woorden

die zich in je hoofd herhalen

schuldbewust als we zijn

 

ze blijven zich repeteren tot

een grotere ramp zich aandient

die het eindeloze lijden overneemt

in volle overdonderende omvang

 

het ach en wee dijt in de breedte

in meervoudige verontwaardiging

de kracht van de menigte neemt over

 

schuldgevoel kruipt in je kelder

achter aardappelen en drank

waar tijdelijk zwijgen wortel schiet

 

 

25-1-2026

lamlendigheid of lamledigheid

 

Vandaag mijn gedicht als 'gedicht van de week' bij De Reizende Dichters.

altijd doorgaan

 

spiegelbeeld

 

het was een pijnlijk gezicht

het masker bleef zo stil

geen wimper bewoog toch

verwachtte ze dat

 

ze keek in de spiegel naar

haar gezicht en het on-

beweeglijke vlak naast haar

wie was zij werkelijk

 

wie wilde of moest zij zijn

in deze duistere kamer

kaarslicht naast de spiegel

in deze donkere wereld

 

de tijd waarin niemand

wist hoe nu verder met

 

ze liet het masker vallen

glimlach rond haar mond

 

 

16-1-2026