de harmonia mundi

 

klanken

 

is het leven meer dan liefde

rouwend om elkaar

niet te verstaan

in afgebroken klanken

 

is liefde meer dan verdwijnen

naast of achter elkaar

onbegrepen weten

in weggeblazen klanken

 

spel van tegenstrijdigheden

herhaling van verlies

schreeuwen tegen stilte

o die vermaledijde klanken

 

steeds steeds die verwijdering

tussen de een en de ander

soms soms horen we nog wel

harmonieuze levensklanken

 

 

17-10-2026

een zegen

 

zij

 

zij plukt de bloemen van de dag

zoals de schapen tussen mais

zij begrijpt het gloren van de zon

verderop valt wel de regen

 

hier is omhoog zo adem vrij

een zegen is zij voor ons allen

er vallen blaadjes van haar bloemen

zij is de kracht die naar boven wijst

 

 

14-10-2026

vanmorgen

 

herfstkleuren maar niet

lichtspektakel in de lucht

even geen sterren

dàt

 

Op zaterdag 3 oktober las ik bij de presentatie van Bladerboek 7 dit gedicht:

maar nu

 

reflectie van de zon

schittert pijnlijk in

zijn ogen maar het

goud kleurt prachtig

 

zal hij het meenemen

op reis langs steden

met veel schaduwen

om daar te tonen

 

uit te leggen aan hen

die het nodig hebben

om meer te zien dan

verdriet en ellende

 

of het zal helpen is

niet zeker maar dat

schoonheid troost

heeft hij van zijn juf

 

hij weet nog niet

wat zijn eerste stap

zal zijn – wie zal

hem dàt leren

Aurora

 

dit veld

 

ik zag haar lopen in dat veld

als een stralend scherpe schim

bleef ik haar volgen of keerde

zij zich naar mij om

smolten wij weg van of in elkaar

was dat een verschil

in veld of tijdelijkheid

een vreugdesteek viel in mij neer

een zalig ontwaken

de dag begint

ik kus Aurora op haar voorhoofd

 

 

27-9-2026

melkmeiden

 

liggende melkmeiden

 

klodders bruinzwartwitte vlekken

lichtreflecties als op een schilderij

van Willem Maris

het vee ligt … te herkauwen

net stond de laatste nog, maar

die is gaan liggen toen ik de foto nam

 

eensgezind malen ze hun afgescheurd gras

in zusterlijke verbroedering

 

 27-9-2026

denken en kijken

 

peinzend naar buiten kijken

 

ik sta voor het raam en denk aan degenen

die 60 jaar zijn getrouwd en geen bezoek

meer krijgen van de burgemeester

en hoe verdeeld de raad daarover is

ik las het net als nieuws op de NOS-app

 

ondertussen komt er van alles voorbij

een meisje dat met losse handen fietst

een skater zonder kniebeschermers

een oude man met handen aan het stuur

een racefietser zwaar voorover gebogen

 

twee hiervan op het fietspad

de anderen op de autoweg

van rechts naar links en andersom

geen gedachten meer aan oude stellen

en burgemeester wel/niet op de koffie

 

als ik dit niet gauw opschrijf

is het alsof ze niet voorbijkwamen

het leek allemaal net geregisseerd

hopelijk komen de weggebruikers goed weg

tussen de coulissen buiten mijn blikveld

 

 

26-9-2026