zondag 25 oktober 2026

vliegen

 

hoofdpijndossier

 

m’n ene ik ligt onder vuur

een andere verdrinkt hier bijna

wat deed het nu weer niet zo goed

en waarom luisterde ik daarnaar

 

al die ikken ben ik niet

ze huizen slechts als vliegen in dez’ kop

als het kan laat ik ze buiten los

maar lukken doet dat niet altijd

 

dan zet ik ze gevangen in het web

van kleverige draden getrokken

uit mijn eigen nietsontziende klieren

waaruit geen bevrijding mogelijk is

 

het intens spartelzoemen neemt

de vorm aan van een lied

ik verschuil mij in het luisteren

naar de mantrische herhaling

en verdwijn in klare droombeelden

waar ik part noch deel aan heb

 

 

25-10-2026


zaterdag 17 oktober 2026

de harmonia mundi

 


klanken

 

is het leven meer dan liefde

rouwend om elkaar

niet te verstaan

in afgebroken klanken

 

is liefde meer dan verdwijnen

naast of achter elkaar

onbegrepen weten

in weggeblazen klanken

 

spel van tegenstrijdigheden

herhaling van verlies

schreeuwen tegen stilte

o die vermaledijde klanken

 

steeds steeds die verwijdering

tussen de een en de ander

soms soms horen we nog wel

harmonieuze levensklanken

 

 

17-10-2026


woensdag 14 oktober 2026

een zegen

 


zij

 

zij plukt de bloemen van de dag

zoals de schapen tussen mais

zij begrijpt het gloren van de zon

verderop valt wel de regen

 

hier is omhoog zo adem vrij

een zegen is zij voor ons allen

er vallen blaadjes van haar bloemen

zij is de kracht die naar boven wijst

 

 


14-10-2026


maandag 12 oktober 2026

vanmorgen

 



herfstkleuren maar niet

lichtspektakel in de lucht

even geen sterren


woensdag 7 oktober 2026

dàt

 


Op zaterdag 3 oktober las ik bij de presentatie van Bladerboek 7 dit gedicht:

maar nu

 

reflectie van de zon

schittert pijnlijk in

zijn ogen maar het

goud kleurt prachtig

 

zal hij het meenemen

op reis langs steden

met veel schaduwen

om daar te tonen

 

uit te leggen aan hen

die het nodig hebben

om meer te zien dan

verdriet en ellende

 

of het zal helpen is

niet zeker maar dat

schoonheid troost

heeft hij van zijn juf

 

hij weet nog niet

wat zijn eerste stap

zal zijn – wie zal

hem dàt leren


maandag 28 september 2026

Aurora

 

dit veld

 

ik zag haar lopen in dat veld

als een stralend scherpe schim

bleef ik haar volgen of keerde

zij zich naar mij om

smolten wij weg van of in elkaar

was dat een verschil

in veld of tijdelijkheid

een vreugdesteek viel in mij neer

een zalig ontwaken

de dag begint

ik kus Aurora op haar voorhoofd

 

 

27-9-2026


zondag 27 september 2026

melkmeiden

 



liggende melkmeiden

 

klodders bruinzwartwitte vlekken

lichtreflecties als op een schilderij

van Willem Maris

het vee ligt … te herkauwen

net stond de laatste nog, maar

die is gaan liggen toen ik de foto nam

 

eensgezind malen ze hun afgescheurd gras

in zusterlijke verbroedering

 

 27-9-2026

zaterdag 26 september 2026

denken en kijken

 

peinzend naar buiten kijken

 

ik sta voor het raam en denk aan degenen

die 60 jaar zijn getrouwd en geen bezoek

meer krijgen van de burgemeester

en hoe verdeeld de raad daarover is

ik las het net als nieuws op de NOS-app

 

ondertussen komt er van alles voorbij

een meisje dat met losse handen fietst

een skater zonder kniebeschermers

een oude man met handen aan het stuur

een racefietser zwaar voorover gebogen

 

twee hiervan op het fietspad

de anderen op de autoweg

van rechts naar links en andersom

geen gedachten meer aan oude stellen

en burgemeester wel/niet op de koffie

 

als ik dit niet gauw opschrijf

is het alsof ze niet voorbijkwamen

het leek allemaal net geregisseerd

hopelijk komen de weggebruikers goed weg

tussen de coulissen buiten mijn blikveld

 

 


26-9-2026


vrijdag 25 september 2026

mogelijk te laat

 

grensgeval

 

de al tijden verlaten speeltuin ligt grauw

tussen de hoge bomen in de oude wijk

waar je nauwelijks nog jong en kind

kan zijn – al die krauwende eksters

 

mieserregen drupt gestaag neerslachtig

op de vermolmde schommels en de wippen

herfstbladeren liggen naast de wipkippen

als klodders gele verf in ’t gras gesmeten

 

hier huist vroom goed zowel als kwaad

ouders roep de jeugd toch binnen

buiten is het vast te laat, te laat

 

om nog iets zelf te vinden met een beetje glans

maar als de weergoden het nu beschikken

krijg je hier, ik zeg het snel, een omslagkans

 

 

25-9-2026


zondag 20 september 2026

zondaggedicht

 


kapellicht

 

wie steekt hem aan

wie dooft hem later

die blanke kerkkaars

handen en mond

prevelen er woorden bij

 

zachte zoete woorden

zonder zoete vragen

even dichtbij de doden

niets is hier verboden

 

woorden komen, worden

opgenomen in de vlam

branden de klanken op

nadat de prevelaar vertrok

 

onder de toeziende blik

van de geschilderde Maria

bestaan de woorden zolang

vlam, lont en parafine

elkaar omarmen

 

daarna leven de klanken

nog voort in de herinnering

in Moeders glimlach

… tot een volgende keer …

 

 

20-9-2026 


maandag 14 september 2026

wat zien we van elkaar

 


wie waren zij … wel niet

 

haar ronde vormen waren aan de rand

zo onnatuurlijk vierkant

wel gek dat hij dit niet veel eerder zag

 

het lag waarschijnlijk aan het witte wit

van ochtendmist dat haar omhulde

verlopend naar geel-grijs en indigo

 

waarin zij o, zo onbespied verdwijnt

in het verdorde hoge gras, de zuring

zware uren duren niet meer in haar

 

hij tuurde haar verschijning na

en schuifelde traag een wijle verder

vergeten beklijfde hem al bijna

 

onheil kruipt achter wenkbrauwen

maar kan de weg naar het heilzame

hart voorlopig nog wel niet vinden

 

 

12-9-2026


vrijdag 11 september 2026

afwisseling

 

de zon regent

 

de zon regent even achter

donkere wolken tevoorschijn

onmiddellijke koestering

 

glinsteringen in de plassen

en de druppels op vrouwenmantel

verdampen langzaamaan

 

meteen fladderen

de najaarsvlinders

koolwitje en atalanta

 

warmen we ons weer op

want later zitten we terug

in de schaduw van grote grijze wolken

 

 

9-9-2026


woensdag 9 september 2026

speels sonnet

 


graag weer met zonder

 

planten bloeien weer met

kleurrijk bloed en vele bloemen

zelfs de varen zonder te benoemen

heeft er nu weer één

 

koffie met zonder suiker

mais zolder kolven

de sloot zonder mossels

ik met ogen als van wolven

 

is goed en kwaad als met en zonder

zichtbaar conventioneel bepaald

speurend zie ik hier wel doorheen

 

zelfs de steen is niet van steen

als die steeds weer ademhaalt

zie hier het kleine als een wonder

 

 

9-9-2026


vrijdag 4 september 2026

in de grotten van R.R.

 


Insula Utopia

 

we dwaalden en zagen enkel blauw

de hemel en de weerspiegeling ervan

in tinten lapis lazuli - ultramarijn

lijnen begonnen noch eindigden

het schrift knipte ze in stukjes

zette de delen in volgorde voor achter elkaar

objecten waren gevuld met sterrenstof

onze wereld, het eiland, werd opnieuw ontworpen

we voeren af en aan met bootjes, schepen

 

uiteindelijk maakten we er een nieuwe chaos van

vrijheid van handelen was moeilijk te vinden

 

Insula Utopia

 

we wandered and saw only blue

the sky and its reflection

in shades of lapis lazuli – ultramarine

lines neither began nor ended

writing cut them into pieces

arranged the parts in sequence, one after another

objects were filled with stardust

our world, the island, was redesigned

we sailed back and forth in small boats and ships

 

in the end, we turned it into a new chaos

freedom of action was hard to find

 

 

28-8-2026

n.a.v. het werk van Richard Rak


donderdag 3 september 2026

zomaar

 


ochtendydille

 

groene blaadjes, zwarte bessen

ze wiegen voor het open raam

terwijl de wind verdorde bladeren

de bomen uitjaagt – vallen maar

wegwaaien in en uit hoeken en goten

 

de hond scharrelt van hier naar daar

gaat dan weer waakzaam liggen

de kleine rode poes zit met dicht-

geknepen ogen in een zonnestraal

op het aanrecht stil te soezen

 

ik zie het allemaal gebeuren

hier in de Franse tuin, het huis

 

23-8-2026

woensdag 2 september 2026

o die kus

 

sprookjesdroom

 

het lijkt of alles al een keer gebeurd

is, de vlag, de wenteltrap, de toren

wat had hij dan anders kunnen horen

en waarom had zij zo getreurd

 

de mythe over haar mooie tweelingzus

daarboven, stil, alleen en opgesloten

tussen muren met graffiti bespoten

hij dacht alleen nog aan die ene kus

 

dromend werd hij niet wakker van de wekker

zag de spuitbussen, de verf – de vlag

wapperen vanuit het torenraam

 

hoorde haar roepen: steeds zijn naam

dan weer een kreet met daarna een lach

de kus werd groter – hij steeds gekker

 

 

22-8-2026


dinsdag 1 september 2026

verhaallijnen

 


schrijnend snijdend

alleen voor intimi

 

hij wilde heel graag

met zijn prachtige zwarte

collega intiem zijn

van haar mocht hij

alleen haar mond zoenen

 

nadat zij vermoord was

realiseerde hij zich

dat hij nooit had gevraagd

wat zij eigenlijk wilde

 

hij wilde zijn dochter van acht

laten besnijden

het maakte niet uit

of het met een stuk glas gebeurde

zij wilde dat haar het onderging

met een scherp mes

 

alleen hij wilde

zijn zusje redden

 

zij maakte foto’s van

jonge vrouwen in een opvanghuis

wat zij haar niet vertelden

stond mogelijk

op hun gezichten te lezen

 

een plooi een rimpel

of juist niet

 

de hitte smelt het glas

en ook het metaal

op een andere plek

snijdt de wind in je gezicht

 

 

22-8-2026

mede n.a.v. ‘iets te verbergen’ van Elisabeth George


zaterdag 15 augustus 2026

het doen

 

die daad

 

is het nodig om te schrijven

de drang te volgen van het moeten

het willen delen van

jouw intense waarneming

met ingeslopen gevoel daar over heen

 

ja, dat is nodig

om niet aan de oppervlakte

te blijven brabbelen

maar dieper te duiken

in het duister van de sterrennacht

naar het herkenbaar universele

en daar, in die stilte – zonder woorden

te zijn in eindeloosheid

 

 

15-8-2026


donderdag 13 augustus 2026

ondertussen in de tuin

 



eens tweeling te paard

nu gloren in ochtendlicht

aan de schaduwkant




maandag 10 augustus 2026

... en de kleine dingen

 



Apollo

 

Ik leg de sandola aan ver in de lagune

bij het eilandje dat van niemand is

het plankier is gerepareerd maar wat

hier te doen, wachten … dus vaar ik door

 

en leg aan bij Torcello en wandel langs

het kanaal naar de basiliek om naar

de duivels daar en in mijzelf te kijken

maar Satan vlucht weg en ik …

 

ik leg het moede lijf in de schaduw

van een olijfboom en kijk met

gesloten ogen tussen de bladeren

door naar overvliegende smienten

 

ik leg het af tegen zware gedachten

die altijd weer spoken tussen al

die kleine mooie natuurtjes waar

zo bijzonder van te genieten valt

 

 

9-8-2026

n.a.v. De Byzantijn van Mark Stokmans


woensdag 5 augustus 2026

over die andere Mij

 

finsternis

 

waar liggen de appels op de schaal

waar staat toch de koffie in de kast

wat doet mijn hand hier met die kwast

waarheen leidt nu dit klein verhaal

 

woorden liggen behoorlijk door elkaar

ook vraag ik steeds van hoe en waar

en niemand zegt dan stop er mee

alleen die omroepster op de teevee

 

ik zit in deze kamer als een grijze muis

dingen gingen vanzelf zoals dat gaat

nu vliegt van alles door elkaar en laat

ik mij hier achter in dit gevangenhuis

 

 

5-8-2026


maandag 3 augustus 2026

niet bang zijn

 


nachtgids

 

duisternis, zo fijner dan licht

waarin te veel wordt gezien

vertrouwen, een ander gevoel

en voel goed waar je voet stapt

 

licht verwart, vervuilt de nacht

loop door een donker bos en

wees aanwezig bij elke stap

luister en voel, een boom, tak

 

de nacht is een schuilplaats

voor hen met een ander ritme

geen tijd, maar een veilige plek

als slapen geen optie is

 

 

28-7-2026

n.a.v. Nachtgids van Marjolijn van Heemstra


zondag 26 juli 2026

op zoek naar ...

 


Ik had hem hier al eerder geplaatst, maar nu als 'gedicht van de week'.

De Reizende Dichters zijn (altijd) op zoek naar nieuwe leden ... dus als er dichtersbloed door jouw aderen vloeit kom er bij - meld je bij oogo@dereizendedichters.nl  

vrijdag 24 juli 2026

klimaatgedacht

 


zomer

 

de zomer is droog, onder de bomen

lijkt het herfst, veel blad is gevallen

de zomer is heet, onder de bomen

is het nog koel, toch zwetende lijven

de zomer is lang, onder de bomen

vliegen libellen, op zoek naar prooi

 

het gras is gemaaid, veel te kort voor

kleine beesten in soorten en maten

het gras is geel en veel te kort

het leefgebied weggemaaid

 

water is ver weg, het land verdroogt

dijken scheuren, aarde krimpt

 

ook dit gaat voorbij, net als een winter

met dichtgevroren rivieren

 

 

24-7-2026


zondag 19 juli 2026

opmerking

 

ochtendnuance

 

waar kan het leven al niet over zeuren

en wat te doen als het einde geen eind heeft

het begin niet echt begint maar al begonnen is

voor je er erg in had, vervormde herinnering

 

soms kijk je over je schouder vooruit

dan weer lekken dromen in het vooruitzicht

staat er gelukkig niets je in de weg

en maakt een spiegelbeeld je wakker

 

want even dat intense licht in die herkenning

het merkt je vrij van dubbelheid, de onzin

waar je zomaar tegenaan zou lopen, wetend

dat gedachten pijnlijker zijn dan het fysieke beeld

 

waar brengt de rusteloosheid je heen

en weer trilt het leven in de botten van jouw benen

zwemmen dan maar en diep duiken tussen

dieren en wieren langs jouw vloedlijnen

 

 

19-7-2026


vrijdag 17 juli 2026

DDR

 

De Dood Roept

 

zijn handen vonden slechts schaduw

de wind blies er tranen doorheen

hun stemmen verstilden de ruimte

veiligheid was ver te zoeken

 

het was een tijd van zwijgen, verraden

en verraden te worden – onbekend

leugens bouwden het systeem op

dat het ooit zo ver kon komen

 

muren luisterden mee en de lamp

bleef maar knipperen – waarom

dan bleef het dagen nacht

geluiden en sterren te ver weg

 

als slot valt het schot 

 

 

15-7-2026

n.a.v. de film Nahschuss (close-up)


vrijdag 10 juli 2026

altijd weer taal

 


moeder natuur

 

natuurlijke wet

of natuurlijk weten

moeder natuur bepaalt

en verhaalt over leven

dat beweegt van geboorte naar dood

in mensentaal beschreven

op ervoor of erna schijnt geen licht

daar ligt een geheim

in het rijk van mythen en sagen

met meer vragen dan antwoorden

in woorden kunnen zeggen

 

zij mediteert

op de grens van blauw en goud

en bepaalt de wet

 

 

10-7-2026


dinsdag 7 juli 2026

eens

 

eens   toen wij jaagden

 

in het koele volle maanlicht

steken witte berkenstammen

in het diep donker bos

af lijkt zo het licht te zijn

 

wij zoeken geen weerwolven

maar naast herten en zwijnen

zien wij meer wolven hier

dan er hier ooit waren

 

wij richten onze pijlen op

de dieren maar schieten

ze niet in hun zachte vachten

af lijkt zo het licht te zijn

 

in het diep donker bos

steken witte berkenstammen

in het koele volle maanlicht

zijn wij ook op zoek

 

 

6-7-2026


zaterdag 4 juli 2026

Hai Sai Sommerdiek

 


Vanmiddag lezen De Reizende Dichters bij Hai Sai Sommerdiek. Zelf zal ik in het eerste en derde blok lezen o.a. uit: ‘onder alle omstandigheden’


keer op keer

 

schrijft dit gedicht nog een verhaal

verhaalt mijn donker nog jouw licht

zwicht ik nog voor dit gezicht

of taal ik niet meer naar jouw taal

 

goud waard is jouw teer gewicht

gewichtig steeds weer pracht en praal

hartstochtelijk zeer is echt mijn kwaal

maar keer op keer voel ik de plicht

 

jou te bezingen – uit te dichten

met klanken die ik draai en maal

onze glorie met glans verlichten

terwijl ik in jouw gloed verdwaal



Kijk voor het hele programma en alle artiesten op www.haisaisommerdiek.nl 


zondag 28 juni 2026

ach ja

 

verzinsel

 

het is alsof ik in een spiegel kijk

met niets er voor en niets er achter

                               ik kijk en wacht er

                               tot ik wijk

van plaats in vrij zijn van

                               en dan

dan open ik dit universum snel

zie het decor van sterren en planeten

met vogels, vissen, spinnen en neten

en denk in onuitgesproken woorden

is dit het nu geworden

ach ja, zo kan het wel

 

 

27-6-2026


zaterdag 27 juni 2026

1 mm voorspeld

 

de haiku gaat niet over de 5 groene spechten die voor mij op de stoep zaten tijdens mijn ochtendwandeling



ook regen bleef uit

al was het maar een spatje

gras in ochtendlicht


27-6-2026

dinsdag 23 juni 2026

bliksem en donder

 


junihitte

 

waar kan het anders over gaan

dan over warmte – de hittegolf

die mensen afwezig laat staan

of zitten en dieren laat slapen

 

zo slijten we uren onder een stolp

leven vermetel voort in een waan

van smelten, ijsjes en gapen

voor we naar de barrebiesjes gaan

 

maar als uit de hete hel herrezen

ijlen we voort op bliksem en donder

langs wolkenfoto’s – code geel

 

en als we toch nog heel erg vrezen

dringt hoop naar binnen op een wonder

of is dàt nu net weer wat te veel

 

 

22-6-2026


woensdag 17 juni 2026

de wereld is een schouwtoneel

 


de schijnwerper

 

als je werkelijk goed

om je heen kijkt

zie je dat alles

decor is, gekleurd

met pigmenten

vanuit een landschap

van enkel licht

de schijnwerkelijkheid

 

 

17-6-2026


maandag 15 juni 2026

delen in klanken

 


zwijgen spreken zwijgen

 

mijn zwijgen is voor jou

die geen begin noch einde heeft

mijn woorden voor geliefden

waarmee ik schatten deel

taal spreek en schrijf

omdat ik het niet kan laten

te delen in klanken

woorden die tot zwijgen leiden

 

 

13-6-2026


zaterdag 13 juni 2026

aanwezig

 



niet alleen in tijden van dementie

 

in slaap gesukkeld in een luie stoel

of even je geheugen kwijt, hoe heet …

waar heb ik toch de sleutels gelegd

als alles bijna is verroest of

hadden wij al een afspraak gemaakt

 

wat is dan een geliefde vol van liefde

vol van passie of creatiedrang

steeds zorgend voor aandachtig er zijn

voor jou in tweezaamheid aanwezig

voor als je er even niet meer bent

 

 

13-6-2026


vrijdag 12 juni 2026

klimaatgedicht

 



het geheim van …

 

er vaart een vlugschrift door de vaart

vluchtig kijken we het na als een banaal

schouwspel in beweging met verdrinkende woorden

 

leest het water wat in lijnen gedrukt staat

verzamelt het al die uitgestrooide woorden

in de wieren en algen die ze schijnbaar eten

 

zal eens het water alle woorden wegspoelen

de inkt vermengen met de vissen

die later, dan onze woorden zullen spreken

 

 

12-6-2026


dinsdag 9 juni 2026

er tussen in of ...

 

aan gene zijde

 

hij woog zijn woorden

en droogde ze terdege af

nog lieten de talen

hem niet in de steek

en stond hij zelfverzekerd

tussen hem en haar

 

nu zijn die sprekers

weggelopen en staart

hij beiden zorgvol na

wat ging er mis, legde

hij iets niet goed uit

was het soms daarom

 

of was er gewoon

niets meer te zeggen

want waar het echt

over ging is kwijtgespeeld

in hetzelfde luchtledige

waarin hij zich nu bevindt

 

 

8-6-2026


zaterdag 6 juni 2026

kennen we haar ...

 

zij

 

zij klinkt haar wortels

en het familieleven

ging en gaat maar door

met en zonder haar

 

zij klinkt haar wonden

zonder angst voor

doodsverwachting

verachting kan later

 

zij klinkt haar woorden

pure poëtische klanken

samen met de wijn

uit een gouden gifbeker

 

 

6-6-2026


donderdag 4 juni 2026

Poseidon

 

zie hier Neptunus
als heerser met zijn drietand
tussen golvend groen


maandag 1 juni 2026

nog even

 


retrospectie

 

waar ligt het leven te slapen

in rechte lijn en trapezium vlak

tussen drie- of vierdimensionaal

en wordt het wakker in trouw

aan maat en regelmaat

drinkt het bier met alcohol

in een kleine uithoek en ziet

beelden nuchter dubbel

 

 

1-6-2026


donderdag 28 mei 2026

MIX

 


Een poëtische mix van mijn belevenissen in Millingen (22-26 mei) en het uitlezen van Caesarion van Tommy Wieringa over een zoon en zijn moeder met kanker. Daarna begon ik aan De dood en de tuinman van Georgi Gospodinov over een zoon en zijn vader met kanker ... Een beetje veel zo vlak achter elkaar en dus legde ik dat boek na de eerste hoofdstukken nog even weg.

 

mix 1

 

een schaduwwolk van aquamarijn en rozemarijn

gleed geurend zacht over de woestijn

er woei allerlei plastic over de weg

dat hangen bleef tussen de struiken

 

ze waren verder van elkaar verwijderd

in gedachten dan eerder gevoeld

bij elkaar blijven was geen optie meer

geluk zweefde stil van hen weg

 

zij deed een poging een stok op te rapen

maar liet hem toch maar liggen en

liep verder tussen de tafeltjes door

met de vraag wie mee wilden wandelen

 

bevond hij zich nu aan de Rijn of Donau

en in welk jaargetijde was hij geland

verschillende moeders keken hem aan

welk jaar … was het voor of na de oorlog

 

 

 

mix 2

 

wat zal hij zeggen

over de warmte van de dag

de glimlach in haar ogen

met streepjes rondom

 

hij ziet de verschroeide huid

geloogd door de tijd

de hete lucht en de wind

het haar een borstel gelijk

 

ze kijkt mededogend

en vertelt over heelheid

verwonderd sjamaangedrag

hij is echter geen sanyasin

 

haar volle leven past

niet bij het lege zijne

maar wie vertelt het haar

nu zij nog verliefd zijn

 

 


 

mix 3

 

hij legde zijn hoofd in

de borstzak van zijn overhemd

en deed zijn handen op zijn rug

zo sliep hij een gat in de dag

 

en voor de feestverlichting

aanging dook hij onder

in kristal helder zeewater dat

het hemd van zijn lijf trok

 

vissen zwommen om hem heen

de boot dobberde verder de zee op

het hemd spoelde naar de kust

later lag het op het kiezelstrand

 

een meisje wrong het uit

en legde het te drogen

ze kreeg een stil vermoeden

over de wonderlijke eigenaar

 

 

 

mix 4

 

met roze en ivoorwitte

rokjes bloeien de digitalissen

aan de overkant

deze rokjes zijn voor elfjes want

mensen dragen ze niet

terwijl deze dagen

er toch mooi genoeg voor zijn

 

 

 

mix 5

 

ook dit hotel snakt naar aandacht

personeel is jong en aardig

op hun eigen manier

 

maar de gasten zijn allen pensionado’s

die zwijgend keuvelen in de eetzaal

onder een grijs systeemplafond

 

buiten staan plantenbakken

met door elkaar leven en dood

 

 


 

mix 6

 

de stilte van weinig gedachten

en de ventilator op de hotelkamer

zijn verkoelend bij bijna 30 graden

nog even voordat ik aan de bar

een eerste glas merlot helaas uit Chili

Ludwig zou daar kunnen zijn

zijn handen op de toetsen

waar ze tot rust komen

 

 

 

mix 7

 

hoelang lopen we in kringen rond

op hoge rotsen of op rechte straten

wanneer is het feest, ben je gezond

eens ben je oud  … vallen … gaten

 

praten lukt nog wel over weleer

de stroom gedachten is niet te stuiten

maar lopen, ach dat been doet zeer

en dus kom je maar niet meer buiten

 

we spelen iets als tafeltje dekje

wat is er mis met een rood vlekje

nog spoelt ze kleuren door haar haren

 

zullen we nog een zee bevaren

onbewust van haaien en andere gevaren

waar vindt ze toch eindelijk haar plekje

 

 

 

mix 8

 

ooit zei iemand zij is

een manipulatieve vrouw

ik maakte het mee, we gingen

op vakantie, zij was als een zus

 

haar gedrag was een gewoontepatroon

ik liet het gebeuren

was het een herkenning

ook mannen kunnen er wat van

 

hoe moeilijk is loslaten

en een eigen leven leiden

wat is normaal

in een wereld die stuk valt

 

waarin de zoektocht steeds

het werk laat zien

in het veld waarvan je weet

ik ben de kenner ervan

 

 


 

mix 9

 

een verblijven in het boek

en het hotel in Millingen

mixen mijn schrijfsels

 

degene die mij het boek gaf

las het niet uit: te veel

metaforen en te veel porno

 

de porno hoort er tegenwoordig bij

en de metaforen waren veel

maar meestal goed gevonden

 

nu liggen anderen te wachten

vaarwel mijn dierbaar Wieringa

ik denk dat ik nu naar een ander ga

 

 

 

mix 10

 

het is te warm voor wat dan ook

de rivier heb ik wel goed gezien

de huizen zijn hier net als rook

gemaaid gras geurt nog, misschien

 

de altijd weer even kater van het zoveelste

uitgelezen boek is al voorbij en nu al

de eerste pagina’s van het nieuwste

ze komen goed binnen, poëtisch vooral

 

vriend H belde net: hij verhuist morgen

van de ene Anne naar de andere, zonder zorgen

van de st Annenstraat naar de Anne Frank straat

later zal ik hem bezoeken, datum nog niet paraat

 

onder de ventilator boven het bed

zit ik dan toch te schrijven, dat is het


22-26 mei 2026

donderdag 21 mei 2026

steken, slagen en fladderen

 

carpe diem

 

elke dag ligt er weer een wespennest

voor onze voeten om te ontwijken

ook al stappen we er langs of overheen

de wespen zoemen ons om de oren

 

angst is lastig te ontwijken in ruisend riet

waartussen je steeds dieper wegzakt

drukte in je hoofd luistert niet naar karekiet

en grijze lucht geeft geen richting aan

 

zij fladdert als een vrolijk meisje door

de uren van de dag met alles om haar heen

steken en slagen verouderen haar niet

dit leven is een en al een vreugdedans

 

 

21-5-2026


woensdag 13 mei 2026

idylle

 


zo stiller dan stil

tussen kleef- en fluitekruid

en look zonder look