slotscene

 

vaarwel

 

het is gelukt

de wind is uit de zeilen

ga nu rustig aan

op stille kracht vooruit

 

blij kijkt hij zijn kind na

door het open venster

herinneringen wijken voor

hem uit – aan de einder

 

 

30-10-2025

exposities in de Remonstrantse kerk

 

Volgende week wordt de laatste expositie ingericht in de Remonstrantse kerk te Sommelsdijk waar Wilma Schrier en ik in 2007 mee begonnen. Met zo'n 6 exposities in één jaar zitten we op ongeveer de honderdste. Bijna elke woensdagochtend waren Wilma en ik aanwezig om bezoekers te ontvangen. De laatste jaren nam Wim van Ham het gastheerschap, het zorgen voor koffie/thee van ons over. Wim en ik zullen de laatste 3 woensdagen: 3, 10 en 17 december om 11.00 uur voor een poëzie en muziekmoment zorgen bij de expositie van André Meiresonne.

Dit is het eerste affiche dat ik voor de eerste expositie maakte, ook een foto-expositie over spiritualiteit. Er volgden vele exposities, over steeds wisselende onderwerpen, verschillende technieken door diverse mensen en groepen.

Morgen is nog de expositie te zien van schilderclub De Streek. Zie hiervoor Tentoonstellingen in de Remonstrantse kerk

  

leegte schrijven

 

schrijf wijs

 

trek er nog wat regels af

het kan toch … minder

 

hinderen dan richtlijnen

als rijm, jambe of trochee

 

schrijven die zich uit elkaar

of implementeren ze zichzelf

 

wat is de waarde van omgeving

tussen vormen slechts ruimte

 

laat toch open die leegte

vul alleen gaten in de geest

 

 

25-10-2025

vakantiegedichten 7

 Wij vierden ook onze trouwdag, 38 jaar!

zullen we

 

zullen we nog een keer

nog een keer trouwen met elkaar

trouw beloven aan onszelf

in volle vrijheid leven

elkaar niet uit het oog verliezen

zullen we als golven rollen op het strand

zullen we als wind bladeren laten ritselen

zullen we als vogels heen en weer trekken

zullen we als kristal schitteren naar elkaar

zullen we

vakantiegedichten 6

 

We maakten een uitstapje naar België o.a. naar Montzen station.

urban exploring

even over onze grens

natuur neemt over

vakantiegedichten 5

 

even

 

zon steekt haar stralen door de wolken

licht en warmte om in te leven

even in eeuwigheid

en even deugdzaam als het kan

 

8-10-2025

5 over 12

 

golft het leven door in vragen

ongeacht de antwoorden

rijgen dagen zich aaneen

als verwachtingsvolle wensen

hoor die klokken en dat zagen

weer valt er een boom uiteen

 

leven we door in golven, dagen

in de tijden van de tijd

weleer de vragen die gesteld

passen terugwaarts willen zetten

hoor die klokken en dat zagen

weer valt er een boom uiteen

 

onverbloemd met of zonder zorgen

zetten we stappen in de eeuwen

schrijven snel gekleurd historie

offeren we kind en toekomst

hoor die klokken en dat zagen

weer valt er een boom uiteen

 

13-10-2025

vakantiegedichten 4

 

Tijdens de vakantie las ik in dit boek.

leven of

 

een diabolisch miniwezen

in een cilinderpot op formaline

het zou mijn broertje hebben kunnen zijn

of eerder mijn overgrootvader

dacht hij een seconde later

dat zo iets uit had kunnen groeien

tot een pratend wezen

in taal had kunnen vloeken

of beter aandachtig liefhebben

een medemens, mij bijvoorbeeld

 

het volgende glas bevatte

een taupe verwrongen lever

 

7-10-2025

 

 

vrij sonnet

 

regen ontfutselt haar onverstaanbare zinnen

woorden vallen in druppels in de modder

waar ze bevriezen in kleine ijsschotsen

kloppen de weersomstandigheden wel

 

door de velden loopt zij, weg, ver weg

van het landgoed en de goederen

weg van hen die steeds haar lijf willen

weg van haar versteende gedachten

 

patroon van de kliffen doemt op in de verte

kleuren van eindeloos licht aan de einder

weidser dan wijds, kan je nog verder

 

of blijft ze hier in deze aura van bloemen

met gezoem en gezang van talloze vogels

bij haar een eekhoorn en een eenhoorn

 

7-10-2025

beroep

 

wat doe je?

dichter

ha, ha, nee, je vak

tsja, wat zal je nu muggenziften

en verder sprak hij

over fameuze en infame vrienden

maar zijn papieren manieren

hadden een geringe houdbaarheid

waardoor hij van de branding

in de maalstroom belandde

wel, tandenjager dan maar …

 

12-10-2025

vakantiegedichten 3

 

We gingen dagje naar Maastricht, eerst naar het Bonnefanten

welke oorlogsverhalen zijn tijdloos

 

komen altijd voor, dan hier, dan daar

met helden – meestal mannen

en treurende vrouwen, en toch

zijn er verhalen over vrouwenhelden

 

een draad in een naald

een schot in de roos

een woord wel of niet uitgesproken

een hand wel of niet geschud

 

waarom willen we winnen

en hoelang … eeuwig …

ja – nee, altijd zullen we verliezen

meebewegen met de golven

 

10-10-2025

n.a.v. de expositie van Mounira Al Solh in het Bonnefanten-museum

stadsbezoek

 

wat doen toch al die mensen

die je wel ziet als je een stad bezoekt

maar nooit ontmoet, ontmoeten zal

een enkel oogcontact

geen glimlach

eerder schrik of mist

één jonge man is mij bijgebleven

strak in donker pak met nette pet

en slobkousen

zijn zelfverzekerde tred

 

10-10-2025

vakantiegedichten 2

 

vroeg

 

ochtendkoelte trekt langs

het bezwete lijf omhoog

de haren door de war

het achtergelaten bed dampt

slaaplucht lost op

naakt begint de dag

met dualistische voornemens

 

9-10-2025

waarom

 

waarom mag niet gevraagd

maar waarom kijken we steeds terug

en zeggen daar iets over

wat willen we daarmee

onze afgescheidenheid benadrukken

ik ben anders dan jij

wij zijn anders dan die daar

 

er is geen god die ons dat vraagt

waarom scheppen we die toch

waarom mag zeker niet gevraagd

 

9-10-2025

vakantiegedichten 1

 

Ik was een week in Limburg en schreef daar zo'n 15 gedichten. De komende dagen plaats ik hier een selectie.

kraaien

 

heel wat kraaien op het land

even een stukje buurman van achter de muur

met camera in zijn hand

 

ik denk Vincent

gekras in zijn hoofd

 

zullen ze dadelijk opvliegen

en maakt hij dan de mooiste foto

ja, vast veel mooier dan de mijne

 

9-10-2025

wisselwachter

 

buurkinderen waren ze, aardige

gooiden naar elkaar met eikels

en schreven strafwerk voor elkaar

later kregen ze verkeerde vrienden

 

hij haalt zijn woorden uit de tijd

van eens het kosmisch visioen

de klanken uit de keel der wereld

oergeluiden murmelen op in kracht

 

dan weer fluisterfriemelend bijna stil

zacht ontdaan van wijs vertoon

zij kijkt verwonderd in zijn flakka-ogen

- dadelijk nemen we nog wat

 

8-10-2025

Poëzie als Zeewind

 

Op zaterdag 4 oktober had ik i.v.m. Dierendag een werk (kamerscherm) uit 2000 meegenomen met Franciscus er op. Dit i.pl.v. een banner van De Reizende Dichters.

Ik las mijn versie van Het Zonnelied (van Franciscus), een gedicht over De rode lijn (demonstratie vandaag in Amsterdam) en: 

verslingerd

 

en toen was er opeens

de wereld en de sterren

mijn ogen tasten om zich heen

en weer zie ik niets

dan mijzelf, mijn illusie

en val ik weg

in de diepte van

jouw ogen

Het kamerscherm heeft nu een andere eigenaar.

foto's: Catherine van Vliet-Saivres

Overmorgen is het dierendag

 

Overmorgen, 4 oktober, is het de dag van Franciscus. Bij Poëzie als Zeewind in De Overkant in Ouddorp zal ik mijn versie van het Zonnelied lezen. 25 jaar geleden schilderde ik vele Franciscussen en maakte ik ook verschillende gedichten o.a. deze:

onderweg

 

Wie zou er niet

onderweg willen zijn

met Franciscus

als begeleider

hoeder van elke stap

 

Wie zou er niet

onderweg willen zijn

met het Allerhoogste

als bevrijder

beschermer van elke stap

 

Wie is er niet

onderweg met zichzelf

- met alle gegeven namen

en alle bedachte wensen -

Wie is er niet

onderweg

naar zichzelf

avondlicht

 

gouden rietpluimen

in gloeiende avondzon

bijna in de tuin