ontmoeting

Ik schreef dit gedicht na het lezen van een aantal gedichten uit de nieuwste Poëziekrant, waarbij ik mij steeds afvroeg hoe vaak ik een gedicht moet lezen om iets te begrijpen, maar het begrijpen loslaten en plezier beleven aan de woorden en klanken is ook wat waard!

wel nu
weg met wegen
pech is zegen
en de regen
miezert in een waas
straks de zon
lak aan de zonde
en de maan
weerspiegelt in de Maas
per abuis ben ik thuis
in Maasstad, -land en -sluis
en alle sterrensteden
van het universum
Summanus
met of zonder naam
minzaam – eenzaam
kom ik je tegen
in nachtelijke dauw
weg-gelopen
wel nu


14-7-15

korreltje zand

wie gooide het tondeldoosje
vol explosieven in het paradijs
waardoor bloesems appels werden
de slang opeens kon praten
en vijgenbomen bladeren kregen

wie praatte zijn mond voorbij
in het duister op zoek naar
een sprankje licht – zichtbaar
stak de kameel alleen zijn kop
door het oog van de naald

wie versliep zijn tijd in deemoed
dromend over de moed van
zijn held die een reus versloeg
niet huilen over kuilen vol leeuwen
maar zingen, laag een hooglied

wie schreef toch al die verhalen
en vertaalde de pennenstreken
en overleveringen van zoutpilaren
overstromingen, bergen en regenbogen
was het een mens of een dichter …


10-7-15

zoektocht ten einde

Zijn ziel heeft

het stoffelijk lijf

achtergelaten

in een weiland

tussen bloemen

en bijen

niet in een

verzorgingstehuis-

of ziekenhuisbed

maar

in het vrije veld

wilde hij

‘als een adelaar stijgen’

deze Gerrit

die voor mij was

als een broeder Frans

6 juli 2015

in 1999 kocht pater Gerrit van der Arend
deze Franciscus van mij
'Franciscus met de wolf uit Gubbio'
(zwevend door de schepping)

medemens

Daar ga je dan
met je kruiwagen
Daar zit je dan
op het bankje voor je huis
Daar loop je dan
je hondjes uit te laten
Daar fiets je dan
met rugzak op

Ik zie ze tijdens
mijn ochtendwandeling

medemensen
waarin liefde schuilgaat
in schijnbaar gesloten harten

in stilte
hardroepend en vragend
maar ook
zachtzwijgend en stralend

begin van de zomer

momentopname

in enkele regels beschreven

een liefdesgedicht

aan het geheel van strelingen

van vormen voor oog en handen

oor en wimpertrillingen

al die zomerrupsen worden

vlinders in de buik van Moeder Aarde

dansend van struik naar melkwegstelsel

op weg naar dit wonder:

jouw glimlach

21-6-15

Schitterende Rimpels - gedichten en foto's

Het project Schitterende Rimpels is afgerond.
http://onlinefotoalbum.hema.nl/onlinefotoalbum-bekijken/0998349d-4474-417a-9692-000b2645e9fe

wangen

Onder mijn strandwarme armen

ligt jouw wang in de schaduw van ons minnen.

later

Over mijn wang kwijlt een sliertje uit mijn oog.

wangen

Ze zijn niet meer perzikzacht, maar ingevallen

lila, beige, zwarte vlekken,

het grijs wordt gaten

waar tranen in verdwijnen

en as twinkelt als sterrenstof …

Wat kusten wij toch jaren van elkaar?

dit gedicht schreef ik nav een televisie-uitzending over Leo Vroman in 2010

ondanks alles

In de verlatenheid

van de laatst bloeiende akeleien

strekt de warmte zich uit

van voor de middag

tot in de late avond

en slaat zich als een dwangbuis

om mij heen – onontkoombaar.

Alleen de ochtend voelt fris

en nodigt uit tot schrijven.

’s Middags smelten gedachten

tot onhandelbare woorden,

verdampt samenhang en zin,

kruipt melancholie vanuit het hoofd

langs rug en leden tot in

tenen en vingertoppen

die dan schijnbaar oplossen

als afgevallen bloemblaadjes.

Lauw wachtend op koelte

reduceert zich het schrijven

naar minder, naar ongehinderde taal.

Ondanks dat dit lijf nu smacht naar kou

geldt mijn verlangende liefde immer jou.

13-6