grens-gevallen

wat is er te zien in de opalen golven
die aanrollen naar tot in mijn tenen
voeten die overspoeld voelen
door duizenden glinsterende parels
en daarbij wegzakken in zand en drab

doe maar een pas terug en kijk dan
door je blonde wimpers naar achter
het terugzwellende water - later
is het als een patroon in de gordijnen
die stukgescheurd worden door de storm

maar nu mijn gedachten verdeelt
mijn uitgespuugde woorden zo zout
over ontstijgend verlangen
en mijn ingeslikte zinnen zo zoet
over embryonale tevredenheid

een meeuw krijst mijn droom uit een
maar wakker worden is geen optie
voeten zakken dieper in vloedlijndrijfzand
het hoofd verzinkt in bruisend ruisen
is dit een plaats om geboren te worden

voor het begin

Het schrijven van een sonnet zit altijd vol verrassingen, als alleen de eerste regel 'binnenvalt' en de rest al schrijvend, schrappend en herschrijvend z'n weg vindt ...

voor het begin

Het struinen door het golvend laagland
van de ziel en het eeuwig landschap buiten
geeft een verbindingsteken en een band,
al sta ik in huis te staren door de ruiten.

Verborgen gevoelens en onbenoemde gedachten
wellen op in de bron en kiemen in hun kracht.
Laten mij stil zijn, in verwondering achten
als binnen-buiten samensmelt – ik hou de wacht.

Omkering is in het verschiet. Toekomst
is verleden van weleer en vol en veel
is het zwijgen achter mijn verdwaasde ogen.

Ik kijk er doorheen naar jouw verwachte opkomst.
Dan start het Shakespeare-spel, heel sensueel,
met wonderwoorden, onze allereerste dialogen.


11-3

Op 8 april zal ik tijdens het Literaire Café van De Reizende Dichters enkele gedichten lezen die ik schreef n.a.v. recent gelezen boeken - o.a. Een klein leven van Hanya Yanagihara, Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi, De een van de ander van Philip Kerr

het hele programma:

13:30 Inloop met koffie of thee
14:00 Opening door Herman Maas
14:05 Gedichten door Catherine van Vliet-Saivres
14:10 Gedichten door Jaap Montagne
14:20 Gedichten door Frouke Bienefelt
14:25 Muzikaal intermezzo door Sax'a'Holic
14:35 Voorwoord en presentatie van o-o-go 38
14:45 Gedichten door Niels Snoek
14:50 Gedichten door Jelmer Birkhoff
15:00 Pauze
15:20 Gedichten door Gerda Boevé
15:25 Gedichten door Mieke van den Tol
15:30 Gedichten door Magda Haan
15:35 Muzikaal intermezzo door Sax'a'Holic
15:45 Gedichten door Joz Knoop
15:55 Gedichten door Lowie van Eck
16:00 Afsluiting door Herman Maas en Lowie van Eck als sneldichter
Tot slot: nog even gezellig napraten

jij en ik

waarin zal mijn blik verzinken
in de kleuren van jouw wolkenwangen
in de golven van jouw waaiende haren
in het stralen van jouw zeegroene ogen

waarop zal mijn hand zich leggen
op de aura van jouw huiverende schouders
op de meridianen van jouw gewillig middel
of zal ik jouw hand in de mijne nemen

waarheen zullen wij dan gaan
naar de diepten van de oceanen
naar de toppen van de bergen
naar de sterren en de maan

waarvoor zullen wij daar zijn
voor een spel van plaats en tijd
voor gevangen raken en bevrijd
of voor de verzen van een dichter

terug

terug

mist glijdt aan het raam voorbij

en laat klanken vrij inkeren in

zachte gedachten, half gekend

het wonder voltrekt zich steeds

in weerwil van de andere kant

uitkijken – wie draait zich om

in de verte lacht de specht in mij

veeg ik het rag uit het verborgen

verlang niet meer noch minder

naar de omarming van niet-weten

mist en regen zijn als zegen en

niet gescheiden van mijn vuur

18-2

poedersneeuw

Na een grieperige week begint het schrijven weer ...

met jouw sneeuwgordijn
vlaag je duizenden kristallen
transparantie naar mij toe – maar
ontdekt je ook de vaste vormen
ze transformeren in traag
alleen het oog heeft haast
laat mij toch iets anders zien
dan een herinnering
waar weemoed aan kleeft
ja, laat mij herkenning zien
waarin ons begeren verdwijnt


11-2

liefdesverdriet

in het zachte strijklicht
van een uitdovende lantaren
staat hij rusteloos te dralen
met ingehouden gedachten
aan de uren die voorbij

bij het flakkerende kaarslicht
van de glinsterende kandelaar
staat zij nog na te zuchten
volop in klinkklare gedachten
aan de momenten die voorbij

hun harten liggen naast elkaar
maar in hun bonzende hoofden
drijven overbodige gevoelens
over vele onlustige lagen
aan hun verlangen voorbij

zij verzwelgen zich zeker
in een treurig eenzaam weten
hun nabeelden drijven uit elkaar
herinnering zal worden vergeten
is hun liefde nu al voorbij


3-2