blijven

blijven

het is de tijd van natte ruiten
buiten daalt de temperatuur
uur van bezinning aangebroken
afgebroken woorden schrijven
blijven doen we toch wel

















28-10

het mes

in de verte valt hagel
ja, het valt op dat
daar wraak bestaat

hier is eer van gisteren
eergisteren zwichtte ik
liet het mij aanleunen

vandaag vergeet het ego
zich te laven, weg vragen
verlagen laat het zich niet

niet alleen gebeurtenissen
ook muizenissen vergaan
aan aandacht onttrokken

maar wat als pest en
plaag maar voortduurt
hagelgaten in de rede slaat

beloven we dan een koninkrijk
voor een gewiste herinnering
welk mes pakken we

een productieve dag

en we noemen het ...

op het boekenweekgeschenk staat
BOEK
EN
WEEK
ja, weekhartig
zal ik het boekje in de week leggen
in mijn hernieuwd lezen
want na dertig pagina’s
vorige week gelezen te hebben
wordt er een zwaar beroep op
mijn geheugen gedaan

hoe zit het met dat
vermogen bij een weekdier?

glimlach

waar gaat ons praten over

over God natuurlijk

en ons zwijgen

ook over God natuurlijk

zoals de stoel staat naast de tafel

en jouw glimlach die het ziet

met dank aan Eckhardt en Herzberg

knagen

de fijngevoelige tranen

om het even van

een doodgeboren kind

een knuffel met een kus

geen blik, een lege herinnering

knagen doet het bij beiden

2-9

opening expositie in Melissant

Een onderdeel van mijn opening van de expositie in de Melishof in Melissant was een wandeling langs de werken. 
We spelen met elkaar ‘de schilderijententoonstelling’ van M. (voor nu staat de M niet voor Mussorgsky maar voor Melissant)
Al lopend van het ene naar het andere werk neuriën we de ‘promenade’ van Mussorgsky.

Hier zitten wij in donsjasjes
ons voedsel te verteren
om groot te groeien

wij oefenen onze eerste pasjes
vliegen moeten we ook nog leren
maar straks gaan we fijn stoeien

Hier zitten wij in donsjasjes

ons voedsel te verteren

om groot te groeien

wij oefenen onze eerste pasjes

vliegen moeten we ook nog leren

maar straks gaan we fijn stoeien

Wie maakt het dorp groot?

Het is de bakker met zijn brood!

Wat zijn de belangrijkste feiten?

In het dorp wonen allemaal geiten!

Je ziet ze steeds vaker op heel Flakkee

maar hier leven we er van oudsher mee.

Wat zien we duidelijk en luidt?

De kerk die torent boven alles uit!

zebra, geit of schaap

hier elliptisch opgezet

probleem opgelost

Bij (de molen en) de visser van Cees de Geus maak ik graag gebruik van de woorden van Lucebert.  Ik lees het prachtige gedicht De visser van Ma Yuan van Lucebert:

onder wolken vogels varen

onder golven vliegen vissen

maar daartussen rust de visser

golven worden hoge wolken

wolken worden hoge golven

maar intussen rust de visser

In gedachten hoort hij

de eerste toon

van het vioolconcert

van Mendelssohn …

Maar of het lukt

die uit dit instrument te halen …

Zelf staat hij

in ieder geval te stralen

Deze bosjes tintelen

van aanwezig zijn

laten je dromen

in een ruimer perspectief

tegelijkertijd verbinden ze je

met standvastigheid

een ankerplaats

De maat is vol

(zo heet het schilderij)

De maat is vol

en het doek ook

kleuren en vormen

dagen de toeschouwer uit

welk verhaal wordt hier verbeeld

welke trilling brengt het te weeg

kijk en kijk nog eens

tot jouw maat vol-ledig is

Voor de nog op het laatste moment toegevoegde kunstenaar schreef ik:

geen commentaar

voor de vergeten kunstenaar

helaas door de omstandigheden

zit ik in het heden 

met een vacuüm aan woorden

hopelijk lossen jullie dat op

want mijn taak eindigt hier – ik stop

31-8

Dostojevski indachtig

Wie is het die de keus maakt
links- of rechtsaf te slaan.
Er is een voorgenomen richting
maar omdat een zich omdraaiend
oud vrouwtje mij de wil ontneemt
haar te passeren sla ik rechtsaf,
terwijl ik net als zij eigenlijk
linksaf wilde. De analyse van
Raskolnikov spookt in mijn hoofd.
Ook die keuze wordt gemaakt.
Mijn wandeling kort zich in
vanwege de regen. Ik wil niet
door- en doornat thuiskomen.
R. voelt zich dood- en dood-
ongelukkig, maar ik, ik voel mij
opgelucht – mijn oude vrouwtje
leeft nog en hoe zij zich voelt …


15-8 

onontkoombaar

slechts in het begin kenden wij elkaar
zoals je niemand kan kennen in de tijd
van oorlog en vrede, de seizoenen
momenten van stille haat of heftig zoenen

slechts aan het eind smelten wij weer
en tot die tijd is het zeker onmogelijk
een wonder, nee, het gaat te stroef en
de winter draalt in al zijn kale groeven

scholen vissen zwenken in - en uit elkaar
lover ontspringt, het wordt mooi weer
verblijd zijn wij met al die toekomstvisioenen

en steeds maar dat kijken in pupillen van elkaar
ook al tintelt licht en lucht van onweer
wij genieten, even, van niets meer hoeven


6-8

NU

er is een ding
dat noch gezocht
noch gevonden kan worden

zo’n zin en al die andere
andere indrukken van
klanken van vroeger

er zijn resten
die noch gezocht
noch gevonden kunnen

ze golven of bruisen
in oog, oor en neus
en laten sporen na

er zijn residuen
die noch gezocht
noch gevonden worden

toch weet ik ze
te voelen in het onverwachte
in ietsiepietsie   nu-niet


6-8