woensdag 17 april 2024

kaarten en kussen

 

eigenlijk

 

eigenlijk zou je

de plattegrond

moeten koesteren

waarop je kussen

hebt gezet op

de steden, dorpen

de wegen ertussen

daar waar liefde

je aankeek en

het gezegd werd

maar bij de kust,

de zee zijn zoveel

meer mannen en

meerminnen dat

de kussen tegen

elkaar klotsen

te gek eigenlijk

 

 

17-4-2024

dinsdag 16 april 2024

orde en chaos

 



in het bos

 

in het bos is chaos de orde

nooit ligt er iets op de verkeerde plek

 

takken bladeren eerstelingen

verdroogde grassen

omgebogen bramen

eikels beukennootjes

slakkensporen modderstroken

overstekende mestkevers

boven het pad uitgroeiende wortels

 

ik voel mij hier thuis

het mag er zijn zoals het is

ik ben er zoals ik ben

 

maar welaan de wind steekt op

strooit wat overtolligs uit de bomen

en laat mij opstaan uit dit gedicht

om mijn weg te vervolgen

 

 

13-4-2024


maandag 15 april 2024

expositie Frank Mommersteeg

12, 13 en 14 april: expositie van Frank in Het Witte Kerkje van Hemrik. Een verkoopexpositie voor de Stichting Tamsarya.



voor Frank


is synchroniciteit wat

vrienden vrienden maakt

gedeelde plaatsen 

andere tijden 

het maakt niet uit 

de toevalligheid valt 

samen met het lot 

dat ons toevalt

een parallelle zoektocht 

door de wereld van 

taal en tekens

vrouwen en verf

nageslacht en nagedachtenis



13-4-2024


kastanje


 

zo is het lichtgroen

slechts enkele dagen

afstekend tegen takken

zwart als Friese paarden


donderdag 11 april 2024

broodje kunst

 

Gisteren met Art to See Voorne naar het Singermuseum in Laren.


ik zit met Anna Singer

aan de ontbijt/lunch-

tafel waar impressionisme

hoogtij viert en de

‘frisse wind’ door

zalen en tuin waait


dinsdag 9 april 2024

frisse wind



voel je de frisse wind

door je haren en

langs je oren

zo bekoren elementen

mijn zinnen

ik pen ze neer

en begeer niet meer


zaterdag 6 april 2024

Flora in het voorjaar


Flora est


bloesem barst uit grauwe grond

de wolken en haar liefelijk gelaat

een vogeltje verlaat haar mond

met levendig luid gepietepraat


woorden rolden uit in vele talen

de half afgebouwde toren viel

in duigen, een ton vol verhalen

sprong op uit haar universele ziel


haar handen sloegen als muziek

de zinnen ritmisch door elkaar

ze oogstte lof – aandachtig publiek

pas bij zonsondergang is ze klaar


met haar ode aan het vroege voorjaar

ogen sluiten zich vol overgave in klassiek

getinte kleuren – schaduw en gevaar

verliezen haar aan onverholen romantiek



16-3-2024