Meestal schrijf ik mijn gedichten 's morgens. Gisteren schreef ik de volgende drie 's middags met de gedachte aan:
leven is schrijven of
schrijven is leven. Voor sommige schrijvers geldt het eerste, voor mij het tweede ...
I.
Hoe valt dit
hoe leeg is leeg
kan het leger
kan het leger
bij gelegenheid
niet op strepen
maar op punten staan
op het punt van
niet schieten tot doorschieten
valt er nog iets in het verschiet
of ligt dat verscholen
in de mallemolen
van een omgekeerd feest
van leeg, leger, leegst
zeg,
hoe vol is jouw glas
II.
ouder
vader ouder
moeder ouder
wat wordt er ouder
de tijd of de dingen
ik en wij – niet te dwingen
eenmaal gekozen voor tijd
raken we van alles kwijt
kiezen moeten, steeds
met dit wel – dat verliezen
vrijheid een leuze
vrij zijn een keuze
een kloppend ei en bonzend hart
nu eens verdrietig dan weer blij
sterven aan doen en laten
opstaan in stille gaten
III.
schrijven is leven
als ik niet weet
schrijf ik als
pleitbezorger
het leven van mij af
voetangels vervangen
en klemmen verzetten
maar vooral de bakens
en voetnoten negeren
dan leeft het leven
als nooit te voren
21-10-15
