Zelf kon ik niet begin deze maand bij de dienst in de Remonstrantse kerk te Sommelsdijk aanwezig zijn, maar mijn gedicht is toen wel voorgelezen.
https://sommelsdijk.remonstranten.nl/blog/inspiratie/omkeer/
zondag 26 juni 2016
zaterdag 25 juni 2016
de titel laat zich raden
Toen ik gisteren het gedicht 'vrijdag' schreef was dat vóór dat ik de uitslag van het referendum in Engeland hoorde. Dit zou een vervolg kunnen zijn:
de puzzel is uit elkaar gevallen
ik zie de stukjes gaan, ze kantelen
een vertragend beeld in het brein
noch zijn ze ergens aangekomen
eerst dichtbij en nu heel klein
waar zal ik nog van dromen
hoe te passen en te meten
wanneer verdraaien en weer leggen
en de uitkomst toch wel weten
beter zwijgen dan wat zeggen …
24/25-06
vrijdag 24 juni 2016
vrijdag
is het niet zo
dat alles anders lijkt
de schijn van vrij
dag en dagen
zijn slechts in de tijd
van klokken
en van slagen
en vragen om
de eeuwigheid
laat het tikken
aan de slaven
die nog kuilen
willen graven
huilen om verlies
en zelfs hun lijden
willen dragen
vandaag is de schijn
van vrijdag anders
24-6
dat alles anders lijkt
de schijn van vrij
dag en dagen
zijn slechts in de tijd
van klokken
en van slagen
en vragen om
de eeuwigheid
laat het tikken
aan de slaven
die nog kuilen
willen graven
huilen om verlies
en zelfs hun lijden
willen dragen
vandaag is de schijn
van vrijdag anders
24-6
woensdag 15 juni 2016
DIT is de titel (1)
is de titel ...
Op dit moment ben ik bezig met het samenstellen van een nieuwe bundel met gedichten uit de afgelopen 4 jaar. In die periode schreef ik zo'n 400 gedichten. Met hulp van Frank Mommersteeg zijn er nu zo'n 100 geselecteerd.
Deze zijn verdeeld in 5 hoofdstukken:
Kan een gedicht krabben
naar aanleiding van boeken en gedichten
Ik ging naar de delta om te luisteren
over de uiterlijke wereld
Verwondering voor het oprapen
over de wereld achter de wereld van de dingen / vormen - over de niet-zichtbare wereld - over de innerlijke wereld
Stilte in klank
over de wereld van de oorzaken, zaadvormen, blauwdrukken - de wereld van de kwaliteiten van dat wat geen oorzaak heeft - over het innerlijk zelf
De woorden spoelen aan
over het schrijven (als proces), de schrijver en de lezer
Inmiddels zijn de gedichten ook in volgorde gelegd. Nu moeten ze nog een keer heel exact worden bekeken ... kan er nog iets weg, moet er nog (meer) interpunctie, moet er nog een woord veranderd ...
Ook heb ik foto's / schilderijen uitgezocht voor op de titelpagina's van de hoofdstukken en voor de cover.
wordt vervolgd
Op dit moment ben ik bezig met het samenstellen van een nieuwe bundel met gedichten uit de afgelopen 4 jaar. In die periode schreef ik zo'n 400 gedichten. Met hulp van Frank Mommersteeg zijn er nu zo'n 100 geselecteerd.
Deze zijn verdeeld in 5 hoofdstukken:
Kan een gedicht krabben
naar aanleiding van boeken en gedichten
Ik ging naar de delta om te luisteren
over de uiterlijke wereld
Verwondering voor het oprapen
over de wereld achter de wereld van de dingen / vormen - over de niet-zichtbare wereld - over de innerlijke wereld
Stilte in klank
over de wereld van de oorzaken, zaadvormen, blauwdrukken - de wereld van de kwaliteiten van dat wat geen oorzaak heeft - over het innerlijk zelf
De woorden spoelen aan
over het schrijven (als proces), de schrijver en de lezer
Inmiddels zijn de gedichten ook in volgorde gelegd. Nu moeten ze nog een keer heel exact worden bekeken ... kan er nog iets weg, moet er nog (meer) interpunctie, moet er nog een woord veranderd ...
Ook heb ik foto's / schilderijen uitgezocht voor op de titelpagina's van de hoofdstukken en voor de cover.
wordt vervolgd
dinsdag 31 mei 2016
oplichten
woorden met verschillende betekenissen zijn een onuitputtelijke bron van inspiratie
oplichten
in het donker lichten zij elkaar op
ogen fonkelen
hun lippen zijn gesloten
omdat
er geen harde woorden meer worden
gesproken
in het zwijgen groeit
de dikke laag duisternis
die het liegen zich oplegt
leugen na leugen
opgelicht
of ging het zo
in het donker lichten zij elkaar op
ogen fonkelen
hun lippen zijn zachter dan anders
omdat
er geen harde woorden mee worden
gesproken
in het zwijgen verdwijnt
de dikke laag duisternis
de vergeetachtigheid die
niet in maar om het hart
genesteld lag
nu stralen zij weer van binnenuit
in alle eenvoud
oplichten
in het donker lichten zij elkaar op
ogen fonkelen
hun lippen zijn gesloten
omdat
er geen harde woorden meer worden
gesproken
in het zwijgen groeit
de dikke laag duisternis
die het liegen zich oplegt
leugen na leugen
opgelicht
of ging het zo
in het donker lichten zij elkaar op
ogen fonkelen
hun lippen zijn zachter dan anders
omdat
er geen harde woorden mee worden
gesproken
in het zwijgen verdwijnt
de dikke laag duisternis
de vergeetachtigheid die
niet in maar om het hart
genesteld lag
nu stralen zij weer van binnenuit
in alle eenvoud
woensdag 4 mei 2016
dodenherdenking
wat is dat toch
doden herdenken
op een plek in de tijd
herdenken we wereldwijd
niet altijd – mensen
als familieleden
uit het verleden
in het magische nu
kijken we niet voor méér
dan enkele minuten
naar de innerlijke eenheid
van ons allen, in bewondering
voor wat we overhebben
voor elkaar
wat is dat toch
doden herdenken
een moment op een plek
is de mensheid niet meer
dan ‘dood en levend’
is dat in stilte te voelen …
4 mei 2016
doden herdenken
op een plek in de tijd
herdenken we wereldwijd
niet altijd – mensen
als familieleden
uit het verleden
in het magische nu
kijken we niet voor méér
dan enkele minuten
naar de innerlijke eenheid
van ons allen, in bewondering
voor wat we overhebben
voor elkaar
wat is dat toch
doden herdenken
een moment op een plek
is de mensheid niet meer
dan ‘dood en levend’
is dat in stilte te voelen …
4 mei 2016
zondag 1 mei 2016
glimlach
zullen we samen huilen
onze tranen laten biggelen
over elkaars wangen
om de dood die steeds
dichterbij kruipt naar
een zwakte in het lijf
ons de hartslag laat aftellen
de ademstoten laat vergeten
of zal ik lachen om de zeis
waar ik niet meer in geloof
maar jij nog even wel
het kan verkeren
ons brein is dubbel en dwars
ja, wars van geween
en tandengeknars
slechts de voorraad cellen slinkt
onze tranen blijven vloeien
als dauwdruppels in het
vroege ochtendlicht en ons
lachen smelt tot een glim
30-4
onze tranen laten biggelen
over elkaars wangen
om de dood die steeds
dichterbij kruipt naar
een zwakte in het lijf
ons de hartslag laat aftellen
de ademstoten laat vergeten
of zal ik lachen om de zeis
waar ik niet meer in geloof
maar jij nog even wel
het kan verkeren
ons brein is dubbel en dwars
ja, wars van geween
en tandengeknars
slechts de voorraad cellen slinkt
onze tranen blijven vloeien
als dauwdruppels in het
vroege ochtendlicht en ons
lachen smelt tot een glim
30-4
Abonneren op:
Posts (Atom)