kou en water

 

spel van water kou

koeten kunnen nog zwemmen

bloemen in de tuin

zonnewendetijd

 

gelukzoekers

 

we leefden ternauwernood

in harmonie met aandacht

voor het weer en elkaar

 

licht was donker - bleigrijs

in de tijd voor de zonnewende

vrieskou zat niet alleen

in de kieren van het huis

ook in huid en in gedachten

de wachtensnood was hoog

er ging van alles dood

 

zwanger en wel vluchten

we weg naar een beter

land - een warmer land

als geboren gelukzoekers

 

 

19-12-2025

tussen grauw en grijs

 

tussen 13.00 en 13.10 

 

driedubbele schitteringen van de geranium

op de vensterbank waar ik achter zit

te kijken naar die duizendvoudige schitter

in raam en de druppels daar achter – zon

 

de fluweelplant heeft zes bloemknoppen

die eerdaags open zullen gaan – goudgeel

de zon verwarmt met engellicht mijn gezicht

mijn lief plukt overbodig groen gegroeid

 

het huis is stil zelfs de wind maakt geen geluid

slechts een enkele auto zoeft voorbij – zoef

wat draagt de hemel roze rozenknoppen van

ver naar hier, het is koud, ze sterven in de knop

 

 

2-12-2025

gedichten lezen op 17 december

 

Morgenochtend, woensdag 17 december, is er om 11.00 een laatste poëzie- en muziekmoment in de Remonstrantse kerk te Sommelsdijk.

Uit de bundel 'onder alle omstandigheden' zal ik o.a. dit gedicht lezen: 

keer op keer

 

schrijft dit gedicht nog een verhaal

verhaalt mijn donker nog jouw licht

zwicht ik nog voor dit gezicht

of taal ik niet meer naar jouw taal

 

goud waard is jouw teer gewicht

gewichtig steeds weer pracht en praal

hartstochtelijk zeer is echt mijn kwaal

maar keer op keer voel ik de plicht

 

jou te bezingen – uit te dichten

met klanken die ik draai en maal

onze glorie met glans verlichten

terwijl ik in jouw gloed verdwaal

 

langs het kanaal

 

Afgelopen week fotografeerde ik tijdens een ochtendwandeling dit

en dat

twee kanaalkanten

die naam zie je overal

als je maar goed kijkt

14-12-2025

interview

 

Morgen ga ik met Frouke Bienefelt naar Omroep Archipel. De Reizende Dichters zijn gevraagd voor een interview. We zullen vertellen over ons collectief en enkele gedichten lezen.

Mogelijk lees ik:

vlekkeloos

 

De vlugge hand glijdt langs het raam

en als je even niet goed kijkt is het

vuil weg of beter uitgeveegd, verdund.

Alleen zichtbaar vanuit bepaalde hoek,

 

standpunt of hoe het licht zijn werk

doet. Altijd weer verbazingwekkend.

Hoeveel vlekken laten we onaangedaan

verpieteren op troosteloze winterdagen.

 

Dagen met toch al weinig licht en zin

om te poetsen. Meer knus naar binnen

kijken naar gelaagde visioenen van lente,

voorjaarslicht en frisse kleuren, zonder

 

sporen van ongerechtigheid rondom.

En de hand, hij poetste voort, tot dat

hij niet meer kon of ogen niets meer

zagen. Zichzelf heeft weggeveegd.

gedichten lezen op 10 december

 

Op woensdag 10 december zal ik rond 11.00 uur enkele gedichten lezen uit 'met ziel en Al' in de Remonstrantse kerk te Sommelsdijk. Mogelijk lezen ook andere 'Reizende Dichters'. Wim van Ham zal weer een lied zingen. De kerk is open tussen 10.00 en 12.00 uur voor het bekijken van de foto-expositie van André Meiresonne: Het Woord gekiekt.

Mogelijk lees ik o.a. deze:

schrijven is leven

 

als ik niet weet

schrijf ik als

pleitbezorger

het leven van mij af

voetangels vervangen

en klemmen verzetten

maar vooral de bakens

en voetnoten negeren

dan leeft het leven

als nooit te voren

 

of schrijven zin heeft

de tijd zal het leren

de tijd is in ons

niet wij in de tijd

de tafel zat vol bezoekers

het leven gaat door

 

mijn oma in 1922

oma

 

de nog jonge oma knuffelt en vertroetelt

al haar kleine jonge kleinkinderen

als die groot wijs en volwassen zijn

verzorgen en verwennen ze hun oude oma

 

met aandacht en verbinding

troetelen en wennen we dierbaren

elke keer opnieuw in elk moment

tegen elkaar aan of in gedachten

 

moeders en oma’s verbinden

gezinnen en schrammen door de tijd de strijd

het geleden leed maar vooral het lief

en het er echt zijn voor elkaar

 

eens laat de oude oma alles los

en gaat ze over in haar daarnamaalsdroom

hierblijvers zullen even om haar treuren

ze omkransen haar met milde tranen

 

 

2-12-2025

omarming

 

opgelicht

 

vandaag speelt het licht

grijs rond jouw gezicht

 

waar wen je aan na zoveel jaren

gedeeld en ongedeeld verleden

 

hoe hou je elkaar nog vast

met armen handen zonder handen

 

het licht speelt vandaag

grijs rond jouw gezicht

 

is grijs meer licht dan duister

ja meer dan schaduw hier en daar

 

speelt vandaag het licht

licht rond jouw gezicht

 

 

29-11-2025

gedichten lezen op 3 december

 

In de Remonstrantse kerk te Sommelsdijk ga ik vandaag rond 11.00 uur enkele gedichten lezen uit mijn boek 'in licht en schaduw' uit 2012.

Mogelijk lees ik deze:

Want de krullen van de morgen

zijn als druppels van de dag

die zonder zorgen steeds vertellen

wat er komen mag: dan slaat de klok

 

een half uur en de kringels in de lucht

verwijden, lossen op in sterrenloos blauw.

Zie je ze vluchten en kom jij nu gauw.

Jij die de bladeren doet zingen

 

en dansen laat over stoepen en pleinen

en mijn hart opspringen laat als mijn hand

de deur opent en ik mijn hoofd naar buiten steek:

verloren gevoelens - meegenomen door zucht

 

en storm - voortrazend langs de kieren

van het bestaan. Gevallen in een hoek

getekend in het licht van tijdloos leven

totdat de wind ze opkrult en verdort.

In de Remonstrantse kerk in Sommelsdijk lazen vanmorgen Frouke Bienefelt, Catherine van Vliet-Saivres en ondergetekende. En Wim van Ham zong een vrolijk kerstlied met veel kalkoen ... en haas.

soms

de kus

 

ze was een gevallen geval

strompelde met lompe voeten

door modder aarde en regen

 

handen waren zwaar als lood

en duisterzwartgallig water

er huisde een bevel in haar

 

waar ze niet aan ontkwam

toch leek te ontkomen toen

toen ze uitgleed en viel

 

in haar verdrinkende ziel

waaruit ze snikkend en

happend naar adem opstond

 

iemand zei wat heb je

mooie zachte lippen

ze kusten elkaar   teder

 

 

28-11-2025

rode laarsjes

 

liever kind

 

wanneer je jong bent en nog klein

mag je met rode laarsjes

dansend mee het museum in

 

er naar kijken in kunst

waarin ook het zwarte schoeisel

weerspiegeld

dat je later dragen zal

met hakken om groter

en meer volwassen te lijken

 

er is geen ontkomen aan

dan zal je niet meer dansen

in zo’n zaal tussen spiegelbeelden

 

 

23-11-2025

gedachten

 

de top

 

het hoe en waar

ligt nog meer

in hun handen

nu zij de top

beklommen hebben

dalen in zicht

uitzicht ver weg

 

tegen elkaar

hijgen ze na

ogen gesloten

handen voelen

geen afstand

het is volbracht

het is gedaan

 

ze openen hun ogen

kijken elkaar aan

en weten zeker

de wereld ligt

aan hun voeten

maanlicht kiert

tussen donkere

 

 

22-11-2025

uitzonderingen

 

noblesse oblige

 

hier rust de eer van trouwe hoeders gelijk

weldadigheid en passie van zich horen doet

jachtig leven is voor hen die wonen in een

stad vol heftige geluiden en jakkerende koetsen

 

in het kasteel met tocht en kou kruipen ze

naar elkaar toe, zo dicht mogelijk tegen het vuur

lezen bordurend krant kruis en steken van elkaar

wachtend op dure sterke drank en revolutiegevaar

 

elk leven redt zichzelf als eerste en natuurlijk

zijn er de uitzonderingen die reddend ondergaan

in jachtpartij, verloren strijd of vlammenzee

 

want zo niet adeldom verplicht, oplichten

zal je slechts in dagblad of historische roman

wanneer je uitstijgt boven lust en lijfelijk leven

 

 

16-11-2025

herfst

 

okergeheeld

 

haar dag begint grijsgrauw

zij hoort geelgeluid

en voelt zich als een luis

op een witte roos – later

stapt zij over en op

gevallen blad op asfalt

 

[bedrijven vermorzelen haar

met hun concurrerende ex-

pansiedrift om meer te

consumeren – wie heeft de

meeste hebzuchtige klanten

‘minder’ schrappen we maar

uit AI en woordenboek]

 

langzaam ontdooiert zij

keert in in ei- en zaadvorm

waar waardevolle waarheid

verborgen ligt tussen haar

blanke bladerhanden

zij kan dat niet missen

 

 

14-11-2025

koloniale erfenis

 

Gisteren was ik met mijn dochter op stap om de door haar ontworpen vaste expositie 'kolonialisme' te bekijken (Onze koloniale erfenis | Wereldmuseum Amsterdam). We liepen op de plekken waar ik als jonge jongen 70 jaar geleden de schatten van de wereld ontdekte ... in het Tropenmuseum.

tropenmuseum

kolonialisme

wereldmuseum

leven in poëzie

 

(ander bos)

vergaan – vergaat – verder gaan

 

ik wandel door het kleine bosje

kijk naar afgevallen bladeren

op de grond voor mijn voeten

eik, populier, spaanse aak

namen liggen in mijn hoofd

kan het benoemen niet laten

in poëtische woorden

en de bladeren, zij roepen

zie mij hier liggen … zie mij

ja, zeg ik tegen een enkeling

fris geel, net gevallen

de rest is grauwgrijs bruin

allemaal blijven ze liggen

in dat kleine bosje

waar de tijd maar doorgaat

vijf voor 12 is het allang geweest

en ook 5 over 12

 

 

11-11-2025

zonsopkomst

 

felle vuurkleuren

bezwangeren de lucht

begin november

Bloem

 

Ik kijk rond

 

De warme dagen in november

lijken op het voorjaar in geel.

Gevallen blad ligt overal en veel

was al weggeharkt in oktober.

 

Klein gespuis scharrelt nog rond,

toch bezoeken mezen al de voederplank.

Merelpootjes klauwen zich om een rank,

weer vallen bladeren op de grond.

 

Het is ander weer dan in de tijd van Bloem,

die ik hier met genoegen roem

om zijn gedragen zwaarmoedigheid

 

over mist en regen, zijn gelatenheid

die ons bedrukt en weghoudt van vrijheid.

Ik weet echt wel waarom ik hem hier noem.

 

 

8-11-2025

dat verre einde

 

overbelicht

 

die horizon die altijd, ja altijd

zo onscherp verweg is

het zal wel aan mijn ogen liggen

of aan het brein daar achter

het omgedraaide beeld daarvoor

mogelijk toch het gewaarzijn zelf

dat wis en waarachtig iets heeft uitgewist

 

er staat van alles tussen, tussen

het oog en de verre einder

muren, deuren, bomen

zuur gezeur en boze dromen

zichtbare projectie op wapperend gordijn

wel scherper dan dat verre einde

waar jij ook voorstaat - ik in verdwijn

 

 

4-11-2025

recht

 

mijn rechte wil is wet

 

hier is het bos vol stille

gele rode bruine bladeren

langs de lange rechte lanen

van landgoed Het Laer

 

met al die rechte sloten

rechte plassen

ooit strak aangelegd door

Johan Lodewijk van Rechteren

 

maar hoe recht is recht

in zo’n natuurlijk bos

hoe strak de lijnen

rechtlijnige beheersing

 

of – ik kan niet anders

of – ik wil het zo

  

2-11-2025

GVDW

 

slotscene

 

vaarwel

 

het is gelukt

de wind is uit de zeilen

ga nu rustig aan

op stille kracht vooruit

 

blij kijkt hij zijn kind na

door het open venster

herinneringen wijken voor

hem uit – aan de einder

 

 

30-10-2025

exposities in de Remonstrantse kerk

 

Volgende week wordt de laatste expositie ingericht in de Remonstrantse kerk te Sommelsdijk waar Wilma Schrier en ik in 2007 mee begonnen. Met zo'n 6 exposities in één jaar zitten we op ongeveer de honderdste. Bijna elke woensdagochtend waren Wilma en ik aanwezig om bezoekers te ontvangen. De laatste jaren nam Wim van Ham het gastheerschap, het zorgen voor koffie/thee van ons over. Wim en ik zullen de laatste 3 woensdagen: 3, 10 en 17 december om 11.00 uur voor een poëzie en muziekmoment zorgen bij de expositie van André Meiresonne.

Dit is het eerste affiche dat ik voor de eerste expositie maakte, ook een foto-expositie over spiritualiteit. Er volgden vele exposities, over steeds wisselende onderwerpen, verschillende technieken door diverse mensen en groepen.

Morgen is nog de expositie te zien van schilderclub De Streek. Zie hiervoor Tentoonstellingen in de Remonstrantse kerk

  

leegte schrijven

 

schrijf wijs

 

trek er nog wat regels af

het kan toch … minder

 

hinderen dan richtlijnen

als rijm, jambe of trochee

 

schrijven die zich uit elkaar

of implementeren ze zichzelf

 

wat is de waarde van omgeving

tussen vormen slechts ruimte

 

laat toch open die leegte

vul alleen gaten in de geest

 

 

25-10-2025

vakantiegedichten 7

 Wij vierden ook onze trouwdag, 38 jaar!

zullen we

 

zullen we nog een keer

nog een keer trouwen met elkaar

trouw beloven aan onszelf

in volle vrijheid leven

elkaar niet uit het oog verliezen

zullen we als golven rollen op het strand

zullen we als wind bladeren laten ritselen

zullen we als vogels heen en weer trekken

zullen we als kristal schitteren naar elkaar

zullen we

vakantiegedichten 6

 

We maakten een uitstapje naar België o.a. naar Montzen station.

urban exploring

even over onze grens

natuur neemt over

vakantiegedichten 5

 

even

 

zon steekt haar stralen door de wolken

licht en warmte om in te leven

even in eeuwigheid

en even deugdzaam als het kan

 

8-10-2025

5 over 12

 

golft het leven door in vragen

ongeacht de antwoorden

rijgen dagen zich aaneen

als verwachtingsvolle wensen

hoor die klokken en dat zagen

weer valt er een boom uiteen

 

leven we door in golven, dagen

in de tijden van de tijd

weleer de vragen die gesteld

passen terugwaarts willen zetten

hoor die klokken en dat zagen

weer valt er een boom uiteen

 

onverbloemd met of zonder zorgen

zetten we stappen in de eeuwen

schrijven snel gekleurd historie

offeren we kind en toekomst

hoor die klokken en dat zagen

weer valt er een boom uiteen

 

13-10-2025

vakantiegedichten 4

 

Tijdens de vakantie las ik in dit boek.

leven of

 

een diabolisch miniwezen

in een cilinderpot op formaline

het zou mijn broertje hebben kunnen zijn

of eerder mijn overgrootvader

dacht hij een seconde later

dat zo iets uit had kunnen groeien

tot een pratend wezen

in taal had kunnen vloeken

of beter aandachtig liefhebben

een medemens, mij bijvoorbeeld

 

het volgende glas bevatte

een taupe verwrongen lever

 

7-10-2025

 

 

vrij sonnet

 

regen ontfutselt haar onverstaanbare zinnen

woorden vallen in druppels in de modder

waar ze bevriezen in kleine ijsschotsen

kloppen de weersomstandigheden wel

 

door de velden loopt zij, weg, ver weg

van het landgoed en de goederen

weg van hen die steeds haar lijf willen

weg van haar versteende gedachten

 

patroon van de kliffen doemt op in de verte

kleuren van eindeloos licht aan de einder

weidser dan wijds, kan je nog verder

 

of blijft ze hier in deze aura van bloemen

met gezoem en gezang van talloze vogels

bij haar een eekhoorn en een eenhoorn

 

7-10-2025

beroep

 

wat doe je?

dichter

ha, ha, nee, je vak

tsja, wat zal je nu muggenziften

en verder sprak hij

over fameuze en infame vrienden

maar zijn papieren manieren

hadden een geringe houdbaarheid

waardoor hij van de branding

in de maalstroom belandde

wel, tandenjager dan maar …

 

12-10-2025

vakantiegedichten 3

 

We gingen dagje naar Maastricht, eerst naar het Bonnefanten

welke oorlogsverhalen zijn tijdloos

 

komen altijd voor, dan hier, dan daar

met helden – meestal mannen

en treurende vrouwen, en toch

zijn er verhalen over vrouwenhelden

 

een draad in een naald

een schot in de roos

een woord wel of niet uitgesproken

een hand wel of niet geschud

 

waarom willen we winnen

en hoelang … eeuwig …

ja – nee, altijd zullen we verliezen

meebewegen met de golven

 

10-10-2025

n.a.v. de expositie van Mounira Al Solh in het Bonnefanten-museum

stadsbezoek

 

wat doen toch al die mensen

die je wel ziet als je een stad bezoekt

maar nooit ontmoet, ontmoeten zal

een enkel oogcontact

geen glimlach

eerder schrik of mist

één jonge man is mij bijgebleven

strak in donker pak met nette pet

en slobkousen

zijn zelfverzekerde tred

 

10-10-2025

vakantiegedichten 2

 

vroeg

 

ochtendkoelte trekt langs

het bezwete lijf omhoog

de haren door de war

het achtergelaten bed dampt

slaaplucht lost op

naakt begint de dag

met dualistische voornemens

 

9-10-2025

waarom

 

waarom mag niet gevraagd

maar waarom kijken we steeds terug

en zeggen daar iets over

wat willen we daarmee

onze afgescheidenheid benadrukken

ik ben anders dan jij

wij zijn anders dan die daar

 

er is geen god die ons dat vraagt

waarom scheppen we die toch

waarom mag zeker niet gevraagd

 

9-10-2025

vakantiegedichten 1

 

Ik was een week in Limburg en schreef daar zo'n 15 gedichten. De komende dagen plaats ik hier een selectie.

kraaien

 

heel wat kraaien op het land

even een stukje buurman van achter de muur

met camera in zijn hand

 

ik denk Vincent

gekras in zijn hoofd

 

zullen ze dadelijk opvliegen

en maakt hij dan de mooiste foto

ja, vast veel mooier dan de mijne

 

9-10-2025

wisselwachter

 

buurkinderen waren ze, aardige

gooiden naar elkaar met eikels

en schreven strafwerk voor elkaar

later kregen ze verkeerde vrienden

 

hij haalt zijn woorden uit de tijd

van eens het kosmisch visioen

de klanken uit de keel der wereld

oergeluiden murmelen op in kracht

 

dan weer fluisterfriemelend bijna stil

zacht ontdaan van wijs vertoon

zij kijkt verwonderd in zijn flakka-ogen

- dadelijk nemen we nog wat

 

8-10-2025

Poëzie als Zeewind

 

Op zaterdag 4 oktober had ik i.v.m. Dierendag een werk (kamerscherm) uit 2000 meegenomen met Franciscus er op. Dit i.pl.v. een banner van De Reizende Dichters.

Ik las mijn versie van Het Zonnelied (van Franciscus), een gedicht over De rode lijn (demonstratie vandaag in Amsterdam) en: 

verslingerd

 

en toen was er opeens

de wereld en de sterren

mijn ogen tasten om zich heen

en weer zie ik niets

dan mijzelf, mijn illusie

en val ik weg

in de diepte van

jouw ogen

Het kamerscherm heeft nu een andere eigenaar.

foto's: Catherine van Vliet-Saivres

Overmorgen is het dierendag

 

Overmorgen, 4 oktober, is het de dag van Franciscus. Bij Poëzie als Zeewind in De Overkant in Ouddorp zal ik mijn versie van het Zonnelied lezen. 25 jaar geleden schilderde ik vele Franciscussen en maakte ik ook verschillende gedichten o.a. deze:

onderweg

 

Wie zou er niet

onderweg willen zijn

met Franciscus

als begeleider

hoeder van elke stap

 

Wie zou er niet

onderweg willen zijn

met het Allerhoogste

als bevrijder

beschermer van elke stap

 

Wie is er niet

onderweg met zichzelf

- met alle gegeven namen

en alle bedachte wensen -

Wie is er niet

onderweg

naar zichzelf