Morgen ga ik met Frouke Bienefelt naar Omroep Archipel. De Reizende Dichters zijn gevraagd voor een interview. We zullen vertellen over ons collectief en enkele gedichten lezen.
Mogelijk lees ik:
vlekkeloos
De vlugge
hand glijdt langs het raam
en als je
even niet goed kijkt is het
vuil weg of
beter uitgeveegd, verdund.
Alleen
zichtbaar vanuit bepaalde hoek,
standpunt of
hoe het licht zijn werk
doet. Altijd
weer verbazingwekkend.
Hoeveel
vlekken laten we onaangedaan
verpieteren
op troosteloze winterdagen.
Dagen met
toch al weinig licht en zin
om te
poetsen. Meer knus naar binnen
kijken naar
gelaagde visioenen van lente,
voorjaarslicht
en frisse kleuren, zonder
sporen van
ongerechtigheid rondom.
En de hand,
hij poetste voort, tot dat
hij niet
meer kon of ogen niets meer
zagen.
Zichzelf heeft weggeveegd.
