Naar aanleiding van een bericht over een jonge trapezewerkster in een circus in Duitsland schreef ik:
net geen … geen net
net geen grip en geen net
om jouw val te breken
jij liet je lijf achter in de piste
zo’n 100 mensen zagen het
en raakten in paniek
zag jij jouw lijf vallen
terwijl jij hoog doorzweefde
verbaasd opgevangen door engelen
30-9-2025
vandaag
wat is er anders dan vandaag
de tuin nog groen met bloemen wit
ochtendnevel in de verte – zonlicht
geluk in woorden op papierenblad
gedachten in overvloed van hier naar
er waaien vele druppels in mijn brein
groter dan groot kijken we naar klein
maar zien het allerkleinste niet
ik voel de woorden terug in het vooruit
kijk achterom naar ooit en morgen
en zie dat jij en alles er nog is
niets is er anders dan vandaag
28-9-2025
beleef Zonnemaire
Samen met Frouke, Rob en Casper zal ik morgen tussen 13.00 en 16.30 uur 3x lezen bij smederij Verhulst, Dijk van Bommenede 62. In elk blok een gedicht waar MOORD in voorkomt.
Dat moet kunnen op zo'n dorpsfeest ...
tijd voor de bel
wraak na woordenwisseling
mening over gedachtengoed
uitlopend op een rel
zijn moordende gelovigen
van alle tijden, overal
wat maakt hen zo fel
dat vreedzaam samenleven
slechts tijdelijk kan zijn
‘wij weten het wel’
en zij niet – zij moeten
geëlimineerd, oplossen
hun vlees, botten en vel
hun ongeloof is een doorn
elk middel geoorloofd …
is een terroristische cel
een soort equivalent
van de inquisitie uit
de middeleeuwse hel
uit 2017
bestemming bereikt …
er zijn al bomen die verkleuren
tot kardinaalspaars rood
zo, als zij hun monden opensperren
vandaag is echt de herfst begonnen
met kleuren warm kou en wind
en mantels aan en extra hemd
hoge schoenen wennen aan de voeten
die kilte voor zich uitschoppen door kerk en werk
zij die hopen op na de massamoorden – zeggen ze
hun vrede zal zo snel niet komen
want daar verdienen ze niet aan – denken ze
hun appels smaken wrang
21-9-2025
een buiging
ik schrijf en schrijf
en lees en lees
nu deze woorden
vol van lof en liefde voor
jou en mij zonder pardon
dus geen excuses voor
ons beiden, wij
die knielen voor elkaar
en kijken in de
oneindigheid
dwars door het zwart naar
het licht in onze ogen
we stralen ons tegemoet
19-9-2025
wij
een geitje in een weitje
ach, dat kleine geitje
in dat veel te kleine weitje
ik voel mij net als jij
een slachtoffer
opgesloten
wacht, ik laat je vrij
ik doe het hekje open
ga mee naar de grote wei
maar kijk
daar dartelt ze naar de weg
ze kent geen angst
ik wel, en schuld
die als prikkeldraad
mijn keel dichtknijpt
15-9-2025
wees welkom
de pannen vallen van de daken
in aarde op de zwarte grond
terwijl ik hier rustig zit te waken
helemaal heel en kerngezond
hier in de woorden van dit schrijven
waak ik in ’t midden met een argusoog
en hoelang ik daar zal blijven
is bestemd immens tot huizenhoog
mijn zijn is vrij op het papier
of ik nu waak, dromend loop of slaap
in snelle maten of in klanken
ik wil u, lezer, graag bedanken
voor ik verder schrijf of gaap
mijn raam staat altijd op een kier
13-9-2025
meloen of citroen
er ligt een kreukel in de kast
tussen het linnen en katoen
zij strijkt haar zacht en glad
en geeft haar zelfs een zoen
zou jij dat ook wel willen doen
met haar lippen en haar plooien
uit de kast of in het plantsoen
zacht en liefelijk op z’n minst
en zeker niet tegen haar zin
tegenwoordig gaat het niet als toen
eerst vragen of zij zoenlijk is
zo niet, dan sta je op rantsoen
29-8-2025
ons gereedschap
altijd zijn lijven gevangen
aan deze of aan die kant
voor of achter een hek
met een sleutel die wel of niet past
wie wil er het lichaam laten
gaan en staan waar het wil
in dit ruimte-universum
altijd zijn er hekken gesloten
en afstanden te groot
wie bestuurt het gereedschap
om steeds beter te zien
en zwijgzaam te luisteren
naar het doorbreken van de tijd
7-9-2025
