wees welkom
de pannen vallen van de daken
in aarde op de zwarte grond
terwijl ik hier rustig zit te waken
helemaal heel en kerngezond
hier in de woorden van dit schrijven
waak ik in ’t midden met een argusoog
en hoelang ik daar zal blijven
is bestemd immens tot huizenhoog
mijn zijn is vrij op het papier
of ik nu waak, dromend loop of slaap
in snelle maten of in klanken
ik wil u, lezer, graag bedanken
voor ik verder schrijf of gaap
mijn raam staat altijd op een kier
13-9-2025
