de storm is heel stil
Voor de berken beuken eiken Linden
vertonen zo nu en dan
de bezoekers treintjesgedrag
waar maar niet van afgeweken
allen zijn heel aimabel
alleen de portretten waarnaar
ze kijken lijken doordrammers
in hun stille lijsten
soms is stilstaan een vooruitgang
een enkeling ligt op de grond bij Cattelan
loopt door Serra, telt Marinarijst
of verbaast zich bij Kapoor
en dan, dan verdrinkt iemand
in een zelfportret van Claire Tabouret
steekt nog even een hand
omhoog – ik zie het
18-3-2026
