onderweg met woorden, schat
in het leven van deze niet alledag
zie ik wolken achter uit door de
de achterruit naar binnen zweven
absent door glazig glas vol absint
ze vullen nu de achterbank in
in de gedaante van een witte zwaan
ik kijk in de achteruitkijkspiegel
terwijl ik achteruit plots stop tegen
de zwaan legt zijn kop te rusten
op mijn schouder, ik voel zijn, haar
snuiven in mijn oor van voor naar
mijn handen omklemmen het stuur
jij, die naast mij zit, kijkt stuurs naar
mij en die kop op mijn schouder
ik voel mij ouder en kind tegelijk
en jij praat zonder klank-vocabulaire
7-11-2026
