ijskristallen
de zee stroomt langs de binnenkant
van mijn vel – er buiten slechts wind
in mijn hoofd borrelen zandkorrels
het lijkt daar wel een schijnwoestijn
bij elke stap rollen korrels door elkaar
gedachten tuimelen over elkaar heen
de veelheid is legio, steeds nieuw
steeds hetzelfde net iets anders
de zee woelt golven en wind stormt
mijn vel vervalt, glijdt uit zich weg
uitzicht is weg, streeploze horizon
zand schuurt, breekt en valt diep
ik hul mij dieper in kosmische nevel
3-1-2026
