maandag 14 september 2026

wat zien we van elkaar

 


wie waren zij … wel niet

 

haar ronde vormen waren aan de rand

zo onnatuurlijk vierkant

wel gek dat hij dit niet veel eerder zag

 

het lag waarschijnlijk aan het witte wit

van ochtendmist dat haar omhulde

verlopend naar geel-grijs en indigo

 

waarin zij o, zo onbespied verdwijnt

in het verdorde hoge gras, de zuring

zware uren duren niet meer in haar

 

hij tuurde haar verschijning na

en schuifelde traag een wijle verder

vergeten beklijfde hem al bijna

 

onheil kruipt achter wenkbrauwen

maar kan de weg naar het heilzame

hart voorlopig nog wel niet vinden

 

 

12-9-2026