schaduwspiegeling

woensdag 9 juli 2014

zie de mens

zoals een bloem zich omhult
met kleur en blad
zo verschuilt zich een persoon
in denken en doen

creëert hiermee
een wonderlijk toneel
van ver- en afleiding

maar als je goed blijft kijken
schittert de mens zelf
door het spel heen
vrij en onafhankelijk

8-7-14

maandag 7 juli 2014

haiku 16

op het terras

ligt het pointillisme

- na regen en wind

zaterdag 5 juli 2014

dubbel

slechts

in de schijnbare wereld

tonen wij ons als duaal

kijken in een spiegel

en zien verbazing

in de ogen die je alleen

in een reflectie tegenkomt

transparantie ligt

als verlangend erfdeel

te wachten

in voor- en nabeeld

1-7-2014

bij de ets van Dirry Blom

woensdag 2 juli 2014

onvermijdelijkheid der dingen

een vleug van 4711
golfde door de lucht
alsof hij deze zelf
samen met zijn
pochette nonchalant
uit zijn jasje trok
toen de zucht van zijn
doorluchtige moeder
hem te veel werd.

hij zag haar tranen wellen
en de gedachten aan
wat onvermijdelijk komen ging
kwelden hen beiden.
en nog voor zij de odeur
gevolgd door de pochette
kon aannemen overviel
een flauwte haar en zeeg zij
terzijde neer op de canapé
met haar gezicht in de kussens.

hij knielde tussen haar sitsen rokken
en voelde zich zoals altijd
besluiteloos
nu zij – al was het maar even –
er niet meer was.
want niet haar gepoederde gelaat
noch schoonheidsvlek of glimlach
miste hij, maar haar standvastigheid
die als een engelenstem
zijn hart vervullen kon.

30-6-2014

dinsdag 1 juli 2014

Dieudonné

Dit gelegenheidsgedicht dat ik schreef voor Greet en Herman Maas heb ik afgelopen zaterdag voorgelezen bij het Literaire Café in Stad.

Zeg weet je
daar zit ik nu
als trouwe hond
te kijken naar
mijn nieuwe huisgenoten
Eentje en Tweetje.

Dit was het begin:
te jong gescheiden
van hun moeder
- dood lag ze tussen de struiken -
zijn ze nu geadopteerd
door mijn bazin.

Eerst sputterde mijn baas
nog tegen: geen katten in huis
maar nu is hij om
het is nieuws op zijn blog
en dat is een zegen.

Maar voor mij geen aandacht meer,
’t is geen pleziertje.
Vannacht droomde ik al
van Drietje en Viertje …
En dan, moet je weten
beiden zijn rood
Ja, rode katers.
Dat zijn helden!
en mijn plaats wordt de goot.

En Drietje en Viertje uit mijn droom
U raadt het vast
hun kleur was: geel
’t wordt mij somtijds echt te veel
die Stadse kleuren.
Nu ook al in mijn dromen.
Daar moet iets aan gebeuren, baas
een pil hiervoor, daar is vast aan te komen.

Maar ik weet wel
dat ik eigenlijk niet klagen mag.
Kijken moeten we naar mooie dingen,
molens en zonsopkomsten
en naar het geluk
van Eentje, Tweetje en hun Greetje.

11-6-14