voorspoed

een verlaten moment

met vergeten regel

die ik jou niet onthouden wil

de ziel slijt geen tijd

in eeuwigheid

spijt is voor dummies

en haast komt voor gespoed

22-8-14

I take you in the mailing

Naar aanleiding van een nostalgisch bezoek aan Arnhem: Warnsborn en Openluchtmuseum

herlevend verleden
door het land
in de tijd - bevrijding
van opeenvolgende seizoenen

later spelen er weer kinderen
huppelen door verleden de toekomst in
beschermd door vaders, moeders
"Loop eens rechtop"
teruggetrokken aan hun capuchon
zelfs bij ondiep water

op het bankje, naast mij,
schenkt een oude man
een bekertje melk in
voor zijn vrouw
het zakje van de witte
kadetjes met leverworst
is terug in de tas

soms speel ik mee
in deze vriendelijke film
koop ansichtkaarten
en in de oliemolen
leer ik de betekenis van
'in de maling nemen'

11 augustus 2014

haiku 17

vogels als vlinders
van ceder naar berkenboom
en weer terug

water

het water klatert gestaag dit verhaal:

ik stroom ter wille van het leven
kabbelend als een kleine beek
neerstortend als de waterval
ik ben levengevend, maar los het ook weer op
wissel steeds van eb naar vloed
van bijna droog tot een tsunami
spring omhoog als een fontein
en val met bakken uit de lucht
ik verdeel en heers vanuit een stille kracht
vul de ruimte, doof het vuur

luister naar mijn kletteren en ruisen
luister naar mijn verdampen en bevriezen
ik kies je wieg, verzorg je graf
erken mijn bovenaardse macht
ik wieg je door de tijd, in liefde


27-7-14

haiga

Voor het tot stand komen van deze haiga zie mijn blog Kralingen in Dirksland (vervolg).

de delta

Ik ging naar de delta om te luisteren
naar de vogels op de slikken
de golven van de zee, de wind in mijn oren
de verhalen in een eigen taal

Ik ging naar de delta om te kijken
naar de dijken en de duinen
de boeren op het land, de vissers op zee en
naar het vuurtorenlicht, draaiend in de nacht

Ik ging naar de delta om de storm te voelen
het zout van de zee te proeven
en de geuren van het land op te snuiven
pee en juun, herfst en hooi

Ik ging naar de delta om te werken
en liep daar vele jaren heen en weer
met lusten en lasten in mijn handen
met een pratend hoofd en mijn omvattend hart

Ik ging naar de delta om te redden
te troosten, op te ruimen, weg te schrobben
bezig te zijn met Fluzi* en fusies
te herdenken jaar in jaar uit

Ik ging naar de delta om te rusten
het werken was opeens voor mij gedaan
nu rest mij slechts het luisteren en kijken
Psalmen fluisteren en wijken, uit de delta


* Flakkee uit zijn isolement

7-2-14

gaslek gedicht

Naar aanleiding van dit artikeltje op de voorpagina in de krant

schreef - scande - knipte - plakte ik het volgende gedichtje

dat een week later als volgt op de voorpagina verscheen

Daar had ik het natuurlijk niet speciaal voor geschreven ... en door even niet op te letten zijn de 'knipsels' uit het gedichtje weggevallen, waardoor er een wonderlijk schrijfsel is overgebleven.

Zou iemand het zijn opgevallen?




JA, ik heb gehoord dat het iemand is opgevallen: "Het lijkt wel niet af"
en dat klopt dus!


Ondanks alles gaat mijn dank uit naar Cora de Boed (hoofdredacteur van Ons Eiland) en naar woordensprokkelaar Frank Mommersteeg voor zijn brief aan ruggespraak@onzetaal.nl

Geachte Ruggespraak,

Als abonnee op Onze Taal heb ik het genoegen u een ‘kop’ te doen toekomen waarin als het ware een nieuw soort gedicht wordt aangekondigd (dan wel wordt gesuggereerd dat in de reeds vigerende vorm van het ‘straatgedicht’ een (gas)lek zou zijn opgetreden).

Dit meende althans een vriend van mij, Niels Snoek, dichter van huis uit (van o.a. de bundels ‘Dichterbij’, ‘Dagboek van een oorlog’, ‘In licht en schaduw’ ), die mij op bijgaand stukje ‘Gaslek in straat gedicht’ attendeerde.

Het stond in ‘Ons Eiland – editie Goeree-Overflakkee’ van 3 juli j.l.

Het inspireerde mijn dichtervriend tot het eveneens bijgevoegde gedicht, waarbij opgemerkt dient te worden dat enkele tekstgedeelten uit het stukje door de dichter zonder pardon letterlijk (gescand, daarna geplakt) zijn overgenomen, zoals u kunt zien – daarmede zijn bron ontvouwend.

Zelf is hij de spreekwoordelijke bescheidenheid zelve, weshalve ik zijn bijdrage langs deze weg met zijn toestemming mag promoten.

Met vriendelijke groet

Frank Mommersteeg

Het antwoord op deze brief:

Geachte heer Mommersteeg,

Hartelijk dank voor uw inzending voor ‘Ruggespraak’ en natuurlijk ook voor het alleraardigste gedicht van uw vriend. We hebben het met plezier gelezen en we vinden het knap gedaan. Maar we zien niet direct mogelijkheden tot publicatie. In ieder geval houden we het in ons achterhoofd. Misschien hebben we er in de toekomst een bestemming voor. 

Met vriendelijke groet,

Laurien Boekhoff-Talsma

Redactie Onze Taal

Wat de toekomst brengen moge ...