zondag 31 juli 2022
donderdag 28 juli 2022
geïnspireerd op koppen uit de krant
voor-keur
hij voelde zich niet comfortabel
te moeten staan aan de tafel
het deed hem denken aan zijn jeugd-
jaren, het was toen een beproefde deugd
grote mensen voor te laten gaan
en ja, aan tafel stil te staan
zou hij nu die mensen nog kennen
aan hun minachting kunnen wennen
op tafel ligt een opengeslagen krant
met veelal tijdelijke onwetend-
heid, waar hij van zijn kant
uit zijn ooghoek metend
de koppen vluchtig van leest
en ondertussen het ergste vreest
want vanwege zijn voorkeur zal hij dadelijk lezen
zijn sollicitatie wordt weer eens afgewezen
daar komt de bode al met een brief
en gauw denkt hij maar aan hem, zijn innig lief
27-7-2022
pas op als je het hoort suizen
geproefd bloed
Zij klonk, vrij verleidelijk na, als gesuis in zijn oren.
Nog proefde hij haar perzikzachte volle lippen
en in de zijne haar scherpe tanden, zijn eigen bloed.
Het hare kolkte nog steeds door haar tengere lijf
nu zij voelde dat een ontembaar bidsprinkhaan in haar
was losgebroken terwijl iedereen toch vond
dat zij zo zachtaardig was … ‘Ze kennen mij niet’.
Hij kromde zijn lippen in zijn mond – elkaar kennen …
Wanneer zou hun bloed suizend ineen vloeien.
27-7-2022
zondag 24 juli 2022
maandag 18 juli 2022
hetzelfde in essentie
hetzelfde
wat als de woorden
afbrokkelen voordat
de zin geschreven is
het gedicht als
onvoltooid
in de gedachten
van de dichter
blijft hangen
de pixels van de
internetpagina
de letters door
elkaar halen
de woorden die
jij ondanks alles
je breinhoofd
inhaalt, inhaleert
in je linker -
in plaats van
je rechter hersenhelft
hebben we elkaar
dan toch verteld
dat wij hetzelfde zijn
17-7-2022
vrijdag 15 juli 2022
The Exmoor murders
Een reisverslag van de tuinenreis van Garden Tours naar Exmoor.
woensdag 6 juli
beheersen we het
het land en het water
of lijkt dat maar zo
na omwegen
eindelijk aangekomen
in een tuin vol zorg
*
coldcase
ze vinden de botten
van een mens
met drie handen
hij ging liggen
als een hond
die ging sterven
zij legde een bladerdak
over hem heen
en verloor haar
hand daartussen
is het aan jou
de zaak op te lossen
of is het een liefdesbetoon
van de dichter
donderdag 7 juli
in Iford Manor
tussen romeinse beelden
in alle rust
vrijdag 8 juli
het hotel sliep al in haar nadagen
alleen de eigenaar dacht van niet
gasten vinden het romantisch
maar meer nog sleets
met krakende vloeren
losse deksels, scheve spiegels
een niet spoelende wc
en doorgezakte stoelen
de gastvrijheid is typical english
en geen woord over Boris Borexit
*
er zijn wat kleine wolkjes
aan de lucht
de een zucht, de ander lacht
verwacht het weer
weer valt het zwaar
zwaarmoedig lijkt
het reizen over lange wegen
even geen haast
elk uur wordt verdubbeld
zo leven we een dag langer
langer dan de vrijdag thuis
*
midzomer
en de moorden zijn gepleegd
twee stuks
maar het verhaal is nog niet geschreven
dus mogelijk nog één
als de schrijver uit de pub
zich aandient
en zijn inspecteur de ruimte krijgt
van diens meerdere
denkwerk met hindernissen
als in de tuin
met de eindeloze paden
ook de tuinman is verrast
zal de landheer nog komen
en met wie
de zee kleurde grijs-
groen als een euphorbia
de landtong werd blauw
zaterdag 9 juli
de gestorven boom
mag jaren blijven staan
hier wel – bij ons niet
in de Yarn inn is een tafel
voor hem gereserveerd
maar of de vrouw
die met hem meereist
ook zijn echtgenote is …
*
leidde het spoor naar
M. Fish die in allerlei
tuinen zaden liet vallen
of laat de schrijver het
over aan de inspecteur
die in de Cerew Arms
achter z’n 3e pint zit
in zijn hoofd malen
de verhalen en de steken
die daarin vallen, de gaten
de halve waarheden
die ondergronds woekeren
en wachten op een voorjaar
voor groei en bloei
*
het ene lijk – zij – drijft in de vijver
als een Ophelia van Millais
het andere – hij – ligt halfbegraven
achter de Judasboom
veel gegons van vliegen daar
een bebloede riek hangt
aan een tak – moordwapen
of gebruikt om te graven
ophangen lukte voorzeker niet
de schaduw leek te vertellen
dat het raam van de cottage
van de tuinman van Manorhouse
op een kier stond – de vragen
stroomden zo naar buiten, maar
lagen de antwoorden niet binnen
tussen de omgewoelde lakens
waar de tuinman zijn dochter
betrapt had met de zoon van
zondag 10 juli
het reisgezelschap uit Holland
is neergestreken in de tuin
taart, scones en slappe koffie
daar is alle tijd voor
de tuin komt later
gaat iedereen het bos wel rond
wie blijven er weer achter
altijd weer – en wat beramen zij
weten zij al wie er straks
gemist wordt in de bus …
*
het festival in Stogumber druist
met een feestmaal in de townhall
hier lijk je geplaatst in de set
van Midsummer
duikt het lijk later op
in een composthoop …
hoop op een afloop zonder lijk
lijkt een illusie, oud zeer …
in de White Horse Inn wordt
druk gespeculeerd het leert
ons je niet druk te maken
deze zaken nemen geen keer
maandag 11 juli
de tuinman gaf een rondleiding
hij sprak accentloos maar zijn
medeklinkers klonken als klinkers
zijn verhaal als een aria
die royaal over het gazon rolde
sommige reisgenoten verscholen
zich achter de buxussen, strak
opgesteld aan de rand
een enkeling zocht toevlucht
in het labyrint
en dat bleek een doodhof
in plaats van een doolhof
hoeveel reisgenoten waren nu
overgebleven
toen de inspecteur langskwam
en alle bezoekers ging tellen
*
oplossing?
aan wie moet het onderzoek
worden overgelaten
aan Homes en Hastings
Poirot en dr. Watson
Morse, Lewis of Barnaby
voor het verhaal maakt het niet uit
of zij ook al dood zijn
of hun schrijver
maar ergens zal een copyright-adder
onder het gras liggen en opnieuw
voor een lijk zorgen met blauwe tong
vergiftigd met slangengif of mogelijk
rattenkruid of doornappel
eerst maar toxicologisch onderzoek
dinsdag 12 juli
waar waren we gebleven
even denken aan wat er gebeurde
de aloisya die zij kocht kleurde
prachtig bij haar jas
het boek dat zij deze reis las
maakte haar tevreden met haar bestaan
de moorden liet zij rustig voorbijgaan
die hoorden in een ander leven
vol van spanning en sensatie
van steeds maar streven – naar meer
voor haar was ‘minder’: realisatie
dinsdag 5 juli 2022
je vangt wel eens wat op
woorden als vuisten
die moeten slaan
in het tafelblad
moeten
opgevangen:
ze zeggen niks
maar ouwehoeren veel te veel
aangehoord
neergelegd
er valt altijd nog meer
te zeggen, door hen
die zo nodig
o zo nodig …
5-7-2022
Abonneren op:
Posts (Atom)