een spanne van …
is er veel verschil tussen 200
en 300 jaar geleden
hoeveel zal het verschil zijn
tussen 200 en 300 jaar later
200 en 300 eeuwen later
wie kennen we dan nog van nu
aan welke namen zal nog een paar regels
gewijd zijn in een boek – wat is dat
of op een website – wat is dat
zijn er nog foto’s
chamois, halfmat met gekartelde rand
een snapchat van AI
(on)bekende gezichten
zijn er nog vreemdelingen
anders dan uit de ruimte
‘die verdwaald zijn zeker’
24-10-2023
verslijten aan de tijd – daar en hier
het sterven waart rond langs lange kuststroken
en op postzegelgrote plekken, grauw zand waait
over vlakten en de huizen zonder ramen in
de zee spoelt het bederf aan tussen de wieren
heengaan; vloeibaar aanspoelen als eb en vloed
het geluid van de zeis op het kerkhof, herfstkleur
schreeuwt naar de antracietgrijze hardstenen
waar jaren in wegslijten van grootvaders, oma’s
kleinkinderen zoeken achter de zerken en verleggen
witgele schelpen in het zand – de jaren wentelen
en wentelen, het leven explodeert in de zomerwarmte
zij haasten zich langzaam een volgende generatie in
21-10-2023
elkaar
het begint en eindigt met er zijn
er tussenin ligt tijdverdrijf, bedrijf
momenten waarvan je later denkt
was ik maar meer aanwezig geweest
had ik er maar meer aandacht voor gehad
het wonderlijke leven van de klok
de voortschrijdende tijd op het toneel
het volgen van het script, de dialogen uit-
gesproken door bekende monden
die evenzeer hartstochtelijk kussen
maar wel in het voorbijgaan, ach
en wee – weeklagen helpt geen zier
plezierig doden we de tijd; elkaar, dat wel
17-10-2023
als as
haar urn stond op de schoorsteen
al zeven jaar
toen zijn urn kwam
namen we het afwasteiltje
en lieten beider as erin glijden
er was voor ons zien
geen verschil tussen haar en
zijn as – as tot as
stof tot stof
mogelijk was haar as al meer stof
we husselden de as door elkaar
twee assen werden één as
het paste in één urn
een dag later
we gingen naar de heide
op een grafheuveltop keken we uit
en naar elkaar
we strooiden de as
lieten de wind het werk doen
de hei is al bijna uitgebloeid
vanmorgen
vanmorgen zag ik hoe velen
een toekomst tegemoet snellen
terwijl ik naar het verleden keek
herinneringen koppelden zich
aan hun nu nog tomeloze energie
met verwachtingen in het verschiet
hun passie - de teleurstellingen
die daarmee gepaard gaan
zien zij gelukkig nog niet
steeds is er voor een leeftijdsgroep
een grens bereikt, een opkomst
en een ondergang, een afscheid
vanmorgen kwam het adieu
binnen, het nestelde zich
en maakte mij weemoedig
maar tegelijkertijd smolt het
samen met hun eeuwige droom
die natuurlijk ook de mijne is
13-10-2023
balanceren
en mompelen van ach
en wee
het onrecht ons weer aangedaan
kleeft tot in gebeentemerg
wij staan niet op de barricaden
en schreeuwen het niet uit
maar dichten zeker niet de ogen
nog niet
we sluiten aan in volle rij
en mompelen van ach en wee
het vullen van de achtergrond
de dagen laten het steeds zien
wij volgen in gepast vertrouwen
houvast is een grasspriet hoop
ons zal dit toch niet gebeuren
nog even niet
we sluiten aan in volle rij
en mompelen van ach en wee
wij wachten op een volgend ongeluk
een ramp, een val- of schietpartij
eindeloze oorlog, zee die neemt
treuren om de onvermijdelijke reis
al die levens, eigen leven evenzeer
ja toch
5-10-2023
