wolken wereldwijd
ganzen … Akka en Niels
materie vervaagt
passie verstilt herinnering
teruggaan is echt geen optie
wolken wereldwijd
ganzen … Akka en Niels
materie vervaagt
passie verstilt herinnering
teruggaan is echt geen optie
spiegelcorrosie
evenbeeld van onbekend
jij laat je raden mij te zijn
maar kloppen doet het van
geen kant en jij, jij kent
mij niet zoals ik ook ik
niet ken en weet hiervan
strijden: rimpels, vlekken, klein
en groot, een eeuw’ge schrik
als ik mijn blik afwend
kraakt de spiegel in zijn
lijst en grijnst een satan
vogelvrij in mij, zijn element
en voor een tel, een ogenblik
vergeet ik kijken en verman
mijn ikken, dood de zielenpijn
de tijd, de klok en haar getik
4-11-2023
Toen ik nog eens naar mijn foto’s
van 4 oktober in de Drvkkery keek
viel mij opeens de hoeveelheid op:
haar, waar langsheen / doorheen
gekeken werd, moest worden.
En dan nog dit,
waren woorden en haar
in evenredige hoeveelheid aan elkaar …
Soms leek het daar wel op.
2 november
de ene na de andere kerk, winkel
ligt overvol met kaarsen, maar
zijn het er genoeg, genoeg vlammen
genoeg voor al die ontelbare doden
aan weerskanten van de frontlinie
genoeg voor al het immense verdriet
van moeders, vaders, wezen
achtergelaten om te treuren
om zich zelf weer beet te pakken
ondanks alles, zodat ze kunnen
zeggen: GENOEG
Vandaag ook nog wat haiku-achtige regels geschreven:
gif, kruis of raket
sterven voor een ideaal
verbeelding – of niet
☙
is’t nu wel of niet
- ons kussen in de regen -
een seizoensconflict
☙
de samenleving
koekje uit de oude doos
ja, hadimassa
☙
raamuitzichtloosheid
beginnende herfstkleuren
regenachtige