intouchables

Hoe verlamd kan je lichaam zijn,

hoe afhankelijk van anderen.

Hoe gebonden kan je geest zijn,

hoe afhankelijk van anderen.

Met geld is vrijheid niet te koop,

maar van goede vrienden

krijg je het cadeau

en wordt onafhankelijkheid

vice versa gedeeld.

23-4-14

haiku 12

de zon schijnt op en

door de tulpenbladeren

- boodschap ontcijferd


21-4-14

grenzen

al eeuwen verschuiven de grenzen

en verliezen zich levens daaraan

net zoals grenzen maar tijdelijk

vastliggen

zo tijdelijk zijn de levens

van de grensbewakers en kaartenmakers

hun vlees vergaat sneller

dan hun botten en haren

levens vergaan eerder

dan muren en prikkeldraad

19-4-14

alleen het eind is fictie

ik ging naar Middelharnis

langs rode tulpenvelden

komt een rode auto mij tegemoet

later zie ik er nog een paar

in die kleur

ik passeer een fietser met een rode trui

en een wandelaarster met rood haar

nieuwe rode dakpannen liggen op

keurige stapeltjes op het dak, klaar

om gelegd te worden

in mijn brein verlegt zich het gedicht

dan twee rode remlichten

waarna dodelijk zwart

19-4-14

haiku 11

op pad, perk en graf

liggen bloesemblaadjes –

zonder onderscheid


14-4-14

heb je vijand lief

In de vrede van het leven

geven wij elkaar genegenheid.

In strijd verwijderen we van elkaar,

maar staan ook oog in oog.

Toen zij elkaar zo diep in de ogen keken

sloeg hun haat om in houden van.

Venijn leek van een andere planeet.

Ze sloegen hun armen om elkaars schouder

en overleefden – enkele momenten …

15-4-14

Kookabura

foto gemaakt in het Faunapark
in Nieuwe Tonge 2014

Vanwege deze foto bijgevoegd gedichtje uit 2002 dat ik maakte bij de aquarel die mijn oom Wim in de jaren 50 in Artis maakte.

Een vrij gewone vogel, heel normaal

niet te klein, niet te groot

niet een lange en een korte poot

overal veren, nergens kaal

geen klauwen of de snavel krom

de kleuren niet saai, noch fel

het geluid niet zacht, noch schel

geen wijs uiterlijk of uilskuikendom

Alleen de naam is heel erg raar

een vreemde naam, ja, dat is dat.

Zo heeft de Kookabura  toch nog wat.

Ik vind het echter geen bezwaar.

tekening door Willem Hamel
uit de jaren '50 in Artis