haiku 19

gevallen blad
siena, omber en terra
op de begraafplaats

Het was nog even een klus om deze foto, laat ik het zo zeggen, meer 'passend' te maken. Ik ben niet zo'n held met fotoshoppen en dus heb ik de volgende handmatig ingekleurd.

wandeling

in de ochtendnevel

ontmoet ik jou

als de wind

in de boomtoppen

als de eenden

neerstrijkend

op het gladde water

als de bladeren

die nu al zijn gevallen

als de zoete geur

wanneer ik langs

een tuin loop

als een nachtvlinder

die de dag niet

zal overleven

in al die beelden

die voorbij gaan

ontmoet ik jou

jij die blijft

14-9-14

haiku 18

de zwart-witte kat 
zit op mijn kruiswoordpuzzel
ik maak hem straks af

geïnspireerd op een Engelse haiku

een warme dag

1 september is een warme dag. Ik lees de Groene Amsterdammer over de expositie van Gerrit Dou in De Lakenhal op een bankje in de zon op de stadswal van Heusden.

het klokkenspel van overginds
gevolgd door het slagen van het uur
het blaffen van de honden
en “nou is het genoeg” van het baasje

een verstilde blik, een vogelkooi
een verhaal achter het venster
met een gordijn van lakense stof
groen gedrapeerd aan de rand

binnen speelt zich de illusie af
van diepte en behaaglijkheid
van eenvoudige schoonheid
zonder ruzie en huiselijk geweld

het dagelijkse toen van het huis
en de levendigheid van nu
in de blakende straten
met zijn vele vensters, nissen

het geroezemoes en de warmte
zijn hetzelfde – Hollandse luchten
wat rest zijn de schilderijen en de poëzie
de bedrijvigheid in woord en beeld

1-9-14

ZONderling

Dit gedicht heb ik op 31 augustus als 'gedicht van de week' verstuurd. Met de vraag of we de zomerzon zullen meenemen ... (naar de herfst, die morgen - meteorologisch gezien - begint). Eerst had ik het gedicht WIE of VOOR WIE willen noemen; er zijn ook nog vele variaties te bedenken met ZON er in. Mogelijk verandert het gedicht nog...

op de binnenkant

van mijn hand

teken ik mijn liefde

maar als ik jou zie

voel ik een vuist

op mijn voorhoofd

schrijf ik in spiegelschrift

ik hou van jou

maar als ik jou ontmoet

veeg ik mijn haar ervoor

mijn ogen zien

in alles jou

maar als jij

werkelijk verschijnt

knijp ik ze dicht

in mijn gedachten

roep ik het op

eeuwige liefde

maar als de tijd komt

verandert alles

in mijn hart

klopt het keer op keer

jij bent niet iets

afzonderlijks

afZONderlijks

27-8-14

doorgaan

splinterlicht van een uitgedoofde

lantaren – achtergebleven straten –

vervaagt het doorbuigend leven

de schoenen schuifelen over klinkers

de handen tasten naar vaste vormen

het hoofd leeg, net als bij de sleetse jas

kan er alles doorheen, geen rest

een vleug van rusteloosheid

is enkel nog te vinden in het ijle

zowel vooruitlopend als achteroprakend

stuurt het de voeten opdat deze mens

niet verder struikelt in het leven

26-8-14

voorspoed

een verlaten moment

met vergeten regel

die ik jou niet onthouden wil

de ziel slijt geen tijd

in eeuwigheid

spijt is voor dummies

en haast komt voor gespoed

22-8-14