taalklank
welke woorden wil je niet verliezen
kwijtraken aan vergeetachtigheid
welke regels moet, ja moet je meenemen
van huis en haard wanneer je vertrekt
vertaal ze niet in andere talen
daar glijden ze zeker onder het tapijt
en wie wil hier steeds naar luisteren
jij zelf al vast niet meer - of toch wel
ben jij dan een ander in die taal, voel
je door de woorden heen jouw oorsprong
hoor je nog jouw moeders zachte stem
die klanken uit haar nu dode mond
2-2-2025
jij
jij bent als een versleten standbeeld
in een klein archeologisch museum
op een zaal waar het licht alleen aan-
gaat wanneer iemand binnenkomt – dus
als ik binnentreed knippert de lamp aan
blaas ik het stof van je linkerschouder
en kijk naar jouw tere gevoelige handen
herinnerend voel ik ze over mijn hele lijf
1-2-2025
wachten op …
was de oorlog in zijn lijf al weer begonnen
waren het drones in haar hoofd die verontrustten
leefden zij er mee in harmonie in de ruïne
die rusteloze plaats met instortingsgevaar
zonder angst kijken ze naar vijand en elkaar
leggen hun handen samen om warmte vast te houden
en glimlachen om de vertrouwde geweldsgeluiden
met vastberaden moed om door te leven, oud te worden
1-2-2025
weerspiegeling
het gaat hier altijd over de zee
branding, golven, stroming, onrust
de zee, daar gaat het altijd over
tinten, glanzen, einder, stilte
alsmede het lawaai van storm
het suizen in je oren, geuren
in neus en prikkeling op wangen
het je schrap zetten in het zand
en langs jou heen kijken naar
kleuren in de lucht, geel, rood
oranje, grijs rondom de zon
of kijken in jouw ogen en zien
31-1-2025
Zelf zal ik niet lezen - mogelijk alleen invallen bij ziekte.
Hierbij een pagina uit o-o-go 69 met een gedicht over het thema van de gedichtenweek: lijfelijkheid.
hou vast
geen vlieger, geen vis
ga weg van die weg
er wordt een draad geworpen
een lijn uitgegooid
om nauwkeurig te volgen
naar het einde, het gevolg
wie houdt de draad gespannen
ingespannen wachtend
op een later moment in de tijd
of is zij van zijn tijd bevrijd
30-1-2025
Deze week begin ik met een dagboekgedicht van afgelopen maandag:
maandagochtendontbijt
ochtendlicht kruipt tussen de bomen door
kleurt de lucht geelgroen tussen zwarte wolken
gezien door ramen vol glinsterpikkels
te licht om naar beneden te zakken
de zwarte wolken drijven snel naar het noorden
op het dak ontwaar ik een tv-antenne
zit ik hier nog in de 20e eeuw ....
ben ik echt de enige gast in dit hotel
langzaamaan wordt het terras zichtbaar
natte tafels glimmend van de regen
gevoelstemperatuur min 2 graden
daar roepen schril de casarca’s
binnen klinkt een stofzuiger en geschuif
van tafels - maandagochtendschoonmaak
voorlopig zit ik de dames nog niet in de weg
27-1-2025